Cel badania Czas trombinowy (TT) określa, jak szybko w osoczu zachodzi reakcja przekształcenia fibrynogenu w fibrynę po dodaniu nadmiaru trombiny. Wynik pozwala ocenić integralność szlaku krzepnięcia, wykryć niedobory lub dysfunkcje fibrynogenu oraz obecność inhibitorów (np. heparyny, bezpośrednich inhibitorów trombiny). Wskazania kliniczne Podejrzenie dysfibrinogenemii lub niedoboru fibrynogenu.
Kontrola terapii przeciwzakrzepowej heparyną lub bezpośrednimi inhibitorami trombiny (np. Ocena przy podejrzeniu zespołu rozsianej krwiaki (DIC) oraz innych zaburzeń współistniejących z chorobami wątroby. Diagnostyka nieprawidłowości krzepnięcia w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, PANS/PANDAS, gdzie niekiedy obserwuje się zaburzenia układu hemostatycznego. Metoda Do próbki osocza (zebranej w probówce z cytrynianem) dodaje się stałą, nadmierną ilość trombiny.
Powstała zmiana przejrzystości (lub zmiana impedancji w metodach mechanicznych) jest rejestrowana, a czas od momentu dodania trombiny do momentu pełnego wytrącenia fibryny podaje się w sekundach. Materiał Krew żylna pobrana z żyły obwodowej. Osocze otrzymane po wirowaniu próbki w probówce z dodatkiem cytrynianu sodu (3,2 %). Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagany post jedzeniowy.
Należy unikać jednoczesnego podawania heparyny, leków przeciwpłytkowych oraz suplementów zawierających kwas omega‑3 przed pobraniem krwi. Po pobraniu próbki należy ją delikatnie wymieszać, a następnie wirować w ciągu 30 min przy 1500 g przez 10 min. Osocze powinno być przechowywane w temperaturze 2‑8 °C i poddane analizie nie później niż 2 h od pobrania, gdyż parametr jest wybitnie niestabilny.
Interpretacja wyników TT w normie (≈14‑18 s, zależnie od metody i laboratorium) – prawidłowa czynność fibrynogenu i brak istotnych inhibitorów. Wydłużony TT – może wskazywać na: niedobór fibrynogenu lub dysfibrinogenemię, obecność inhibitorów trombiny (heparyna, dabigatran, argatroban), rozsiane krzepnięcie (DIC) lub ciężką niewydolność wątroby. Skrócony TT – rzadko obserwowany; może świadczyć o podwyższonym poziomie fibrynogenu (np.
Uwagi praktyczne Ze względu na wysoką niestabilność parametru, wynik TT powinien być interpretowany w połączeniu z innymi testami krzepnięcia (APTT, PT/INR, poziom fibrynogenu). W przypadkach niejasnych wyników zaleca się powtórzenie badania lub wykonanie dodatkowych testów, takich jak testy mieszane (mixing study) w celu rozróżnienia przyczyn wydłużenia.