Cel badania Czas trombinowy (TT) określa, jak szybko rozpuszczalny fibrynogen w osoczu zostaje przekształcony w nierozpuszczalne włókna fibrynowe po wprowadzeniu standaryzowanej ilości trombiny. Test koncentruje się na ostatnim etapie kaskady krzepnięcia, pomijając wcześniejsze czynniki (VIII, IX, X) i pozwala wykrywać zaburzenia jakości i ilości fibrynogenu oraz obecność inhibitorów trombiny.
Wskazania kliniczne Diagnostyka i kontrola leczenia zaburzeń krzepnięcia związanych z hipofibrynogenemi, dysfibrynogenemi lub inhibitorami trombiny (np. heparyna, antytrombina III, dabigatran). Ocena ryzyka krwawień przed zabiegami chirurgicznymi, diagnostycznymi (punkcja lędźwiowa, pobieranie krwi) oraz w stanach zwiększonej fibrynolizy.
Monitorowanie terapii przeciwzakrzepowej, w szczególności przy stosowaniu heparyny niefrakcjonowanej, heparyny drobnocząsteczkowej oraz bezpośrednich inhibitorów trombiny. Badanie pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby, zespołem rozproszonej krzepliwości wewnątrznaczyniowej (DIC), amyloidozą, szpiczakiem mnogim, a także z innymi zaburzeniami wpływającymi na produkcję fibrynogenu.
Rozpoznawanie nieprawidłowości hemostazy u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie obserwuje się podwyższone ryzyko krwawień i konieczność szczegółowej oceny krzepnięcia przed interwencjami medycznymi. Przygotowanie pacjenta Unikać przyjmowania leków przeciwzakrzepowych (heparyna, warfaryna, NOAC) w ciągu co najmniej 12 h przed pobraniem próbki. Odstawić intensywny wysiłek fizyczny i urazy w ciągu 24 h przed badaniem.
Głodówka nie jest wymagana – badanie można wykonać po posiłku. Zapewnić prawidłowe warunki pobrania (żylna krew do probówek z cytrynianem sodu w stosunku 9:1). Materiał Żylna krew pobrana do probówek zawierających cytrynian sodu (Na‑citrate). Po odwirowaniu uzyskuje się osocze, które jest natychmiast wykorzystywane lub przechowywane w temperaturze 4 °C nie dłużej niż 2 h.
Metoda pomiaru Do odwirowanego osocza w temperaturze 37 °C dodaje się stałą dawkę trombiny pochodzenia zwierzęcego lub rekombinowanego. Rejestruje się czas (sekundy) potrzebny do powstania pierwszego widzialnego skrzepu fibrynowego. Wynik zależy od: Stężenia i struktury fibrynogenu – niska ilość lub nieprawidłowa budowa wydłuża TT.