Cel badania Czas reptylazowy (Reptilase Time) służy do określenia tempa tworzenia się fibryny w osoczu po dodaniu enzymu reptylazowego – białka pochodzącego z jadu węża z rodzaju Bothrops. Test pozwala ocenić czynność fibrynogenu oraz wykryć nieprawidłowości w jego strukturze, które nie są widoczne w standardowym teście czasu trombinowego. Wskazania kliniczne Podejrzenie niedoboru fibrynogenu lub jego nieprawidłowej budowy (hipofibrynogenemia, dysfibrinogenemia).
Rozróżnienie przyczyn wydłużonego czasu trombinowego – odróżnienie wpływu heparyny, inhibitorów trombiny lub fibrynolizyny od prawdziwych zaburzeń fibrynogenu. Monitorowanie terapii zastępczej fibrynogenu, w tym podawania koncentratów fibrynogenu. Ocena zaburzeń krzepnięcia w stanach zapalnych, sepsie, niewydolności wątroby oraz w trakcie leczenia przeciwzakrzepowego.
Badania przesiewowe u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), u których obserwuje się nieprawidłowości w układzie hemostatycznym i podwyższony poziom markerów zapalnych. Wykrywanie wpływu inhibitorów fibrynogenu, takich jak fibrynolizyna, oraz obecności przeciwciał przeciwko fibrynogenu. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Krew pobrana z żyły obwodowej do probówki zawierającej antykoagulant cytrynian sodu (3,2 % lub 3,8 %).
Próbka powinna zostać odwirowana w ciągu 30 min od pobrania przy 1500 g przez 10 min w temperaturze pokojowej (20‑25 °C), aby uzyskać osocze klarowne. W miarę możliwości pacjent powinien powstrzymać się od przyjmowania leków przeciwzakrzepowych (heparyna, warfaryna, DOAC) oraz wysokich dawek aspiryny na co najmniej 48 h przed pobraniem. Unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz dużych dawek witaminy K przed badaniem, aby nie zakłócić wyników.
Metoda pomiaru Do przygotowanego osocza dodaje się standaryzowaną ilość enzymu reptylazowego (batroxobiny). Enzym ten rozcina fibrynogen, przekształcając go w fibrynę, przy czym proces ten jest niezależny od obecności heparyny i nie wymaga aktywacji czynnika XIII. Pomiar polega na rejestracji czasu (w sekundach) od momentu dodania enzymu do pojawienia się pierwszej widocznej skrzepliny przy stałej temperaturze 37 °C.
Wynik jest porównywany z zakresem referencyjnym ustalonym dla danego laboratorium. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj 14‑20 s, choć dokładny zakres może się różnić w zależności od metody i użytego sprzętu. Wydłużony czas: wskazuje na niedobór fibrynogenu, dysfibrinogenemię, obecność fibrynolizyny, wysokie stężenie produktów rozpadu fibryny lub silny wpływ inhibitorów fibrynogenu. Może także wystąpić przy obecności przeciwciał antyfibrynogenowych.