Cel badania Badanie oznacza fragmenty cytokeratyny 18 (CK18) powstałe w wyniku proteolizy przez kaspazy podczas apoptozy hepatocytów. Dzięki temu pozwala na ocenę intensywności procesów śmierci komórkowej w wątrobie, co jest istotne przy diagnostyce i monitorowaniu chorób wątrobowych oraz ocenie toksyczności leków. Wskazania kliniczne Ostre i przewlekłe uszkodzenie wątroby (np.
K71 – toksyczne choroby wątroby, K73 – przewlekłe zapalenie wątroby, K74 – marskość i zwłóknienie wątroby). Monitorowanie postępu i reakcji na leczenie w chorobach takich jak niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby (NAFLD/NASH), wirusowe zapalenie wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Ocena ryzyka i wczesnego wykrywania uszkodzenia wątroby wywołanego lekami (np. paracetamol, leki przeciwzapalne, antybiotyki).
Badania kliniczne dotyczące nowych terapii hepatotoksycznych. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych – ocena funkcji wątroby, gdy istnieje podejrzenie zaburzeń metabolicznych wpływających na rozwój neurologiczny. Metoda Test opiera się na immunoenzymatycznym badaniu (ELISA) wykorzystując przeciwciało monoklonalne M30, które rozpoznaje specyficzny epitope powstały po cięciu CK18 w miejscu asparaginy 376 przez kaspazę-3.
Wynik podaje stężenie fragmentu CK18‑M30 w surowicy, wyrażone w jednostkach ng/mL. Materiał biologiczny Surowica (2 ml) pobrana z żyły obwodowej. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Zaleca się pobranie krwi na czczo, aby uniknąć wpływu posiłku na poziom niektórych parametrów biochemicznych, które mogą pośrednio wpływać na interpretację wyniku.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj Podwyższone stężenie: wskazuje na zwiększoną apoptozę hepatocytów – obserwuje się w ostrym uszkodzeniu wątroby, toksycznym uszkodzeniu lekami, aktywnym zapaleniu wątroby, NASH. Obniżone/nieoznaczone stężenie: rzadko klinicznie istotne, może wynikać z niewystarczającej ilości materiału lub błędów laboratoryjnych.
W połączeniu z markerem necrozy (CK18‑M65) pozwala rozróżnić proporcje apoptozy i nekrozy, co ma znaczenie przy ocenie mechanizmu uszkodzenia wątroby. Uwagi dodatkowe Wynik powinien być interpretowany w kontekście pełnego obrazu klinicznego, w tym wyników badań biochemicznych (ALT, AST, bilirubina), obrazowania wątroby oraz historii przyjmowanych leków. W przypadkach pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, zwłaszcza gdy istnieje podejrzenie zaburzeń metabolicznych (np.