CRP

Cel badania Badanie określa ilość białka C‑reaktywnego (CRP) w surowicy krwi. CRP jest kluczowym markerem reakcji ostrej fazy, którego poziom podnosi się w ciągu kilku godzin po rozpoczęciu zapalenia, osiągając szczyt zwykle po 48 h, a następnie szybko spada po ustąpieniu przyczyny. Wskazania kliniczne Ocena nasilenia i dynamiki zapalenia przy podejrzeniu infekcji bakteryjnej. Rozróżnienie infekcji bakteryjnej od wirusowej w praktyce klinicznej.

Monitorowanie przebiegu chorób zapalnych, m.in. reumatoidalnego zapalenia stawów, zapalenia płuc, zapalenia wyrostka robaczkowego. Wykrywanie i kontrola powikłań pooperacyjnych oraz urazowych. Śledzenie reakcji na leczenie przeciwzapalne lub antybiotykoterapię. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS) – identyfikacja współistniejących procesów zapalnych, które mogą modulować nasilenie objawów neurologicznych i behawioralnych.

Ocena ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym stanem zapalnym. Metoda pomiaru Stężenie CRP oznacza się najczęściej metodą immunoturbidymetryczną lub immunochemiczną na automacie laboratoryjnym. Wynik podaje się w miligramach na litr (mg/L). Zakres referencyjny dla osób zdrowych wynosi zazwyczaj 0‑5 mg/L; wyższe wartości sugerują aktywny proces zapalny. Interpretacja wyników 0‑5 mg/L – brak klinicznie istotnego zapalenia.

5‑20 mg/L – łagodny stan zapalny, możliwe infekcje wirusowe, drobne urazy lub stan po intensywnym wysiłku. 20‑100 mg/L – umiarkowany do silnego zapalenia, najczęściej infekcje bakteryjne, poważne urazy, aktywne choroby autoimmunologiczne. >100 mg/L – bardzo intensywny proces zapalny, np. ciężka sepsa, rozległe martwicze zmiany, ostre zapalenie płuc. Wartość CRP powinna być interpretowana razem z objawami klinicznymi oraz innymi badaniami (np.

morfologia, procalcitonina), aby uzyskać pełny obraz stanu zapalnego. Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie jest wymagana specjalna dieta ani post. Zaleca się unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz silnych stresów w ciągu 24 h przed pobraniem krwi, gdyż mogą one nieznacznie podnieść poziom CRP. Próbka pobierana jest z żyły do probówki bez dodatku antykoagulantu, a następnie oddziela się surowicę.

Informacje dodatkowe Badanie jest kodowane w klasyfikacji ICD jako CRP. Materiał biologiczny: krew – surowica. W diagnostyce pacjentów z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi podwyższony poziom CRP może wskazywać na dodatkowy komponent zapalny, który warto uwzględnić przy planowaniu terapii oraz monitorowaniu zmian neurobehawioralnych.