Cel badania Badanie ma na celu ustalenie, czy w materiale biologicznym pacjenta znajduje się materiał genetyczny wirusa cytomegalii (CMV). Wynik jakościowy (pozytywny lub negatywny) informuje o obecności lub braku aktywnej infekcji CMV. Wskazania kliniczne Podejrzenie pierwotnej lub reaktywowanej infekcji CMV u pacjentów immunosupresyjnych (np. po przeszczepach, w chorobach nowotworowych, zakażeniu HIV).
Diagnostyka wrodzonego zakażenia CMV u noworodków i niemowląt, w tym ocena ryzyka uszkodzeń neurologicznych. Monitorowanie zakażenia u kobiet w ciąży oraz ocena ryzyka przeniesienia wirusa na płód. Badanie udziału CMV w etiologii zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu (ASD), gdzie aktywna infekcja może wpływać na rozwój mózgu. Kontrola skuteczności terapii przeciwwirusowej u pacjentów z potwierdzonym zakażeniem.
Materiał biologiczny Plazma lub surowica krwi – zazwyczaj 1 ml. Cała krew pobrana do probówki EDTA. Mocz – pierwsza poranna próbka, 10‑20 ml, w czystym pojemniku. Płyn mózgowo‑rdzeniowy (CSF) – w sytuacjach podejrzenia zapalenia mózgu lub zapalenia opon mózgowych. Metoda Wykorzystuje się reakcję łańcuchową polimerazy (PCR) o bardzo wysokiej czułości.
Test może być przeprowadzony jako real‑time PCR (PCR w czasie rzeczywistym) lub jako tradycyjna PCR z późniejszą analizą elektroforetyczną. Analiza odbywa się w laboratorium spełniającym normy jakościowe, co zapewnia wiarygodność wyniku jakościowego (obecność/nieobecność DNA CMV). Przygotowanie pacjenta Test nie wymaga specjalnej diety ani postu, jednak zaleca się: Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w ciągu 24 h przed pobraniem próbki, aby ograniczyć ryzyko hemolizy.
W przypadku moczu – zebranie pierwszej porannej próbki w sterylnym pojemniku. W przypadku krwi – prawidłowe oznaczenie probówki (EDTA lub surowica) oraz unikanie zanieczyszczeń. Interpretacja wyników Wynik pozytywny – wykryto DNA CMV, co świadczy o aktywnej infekcji. W zależności od obrazu klinicznego może być wskazane wykonanie badania ilościowego (PCR ilościowy) oraz rozważenie leczenia przeciwwirusowego. Wynik negatywny – nie wykryto DNA CMV w badanej próbce.
Wynik nie wyklucza przeszłej (utajonej) infekcji; w sytuacjach wysokiego ryzyka zaleca się powtórzenie testu lub wykonanie badań serologicznych (IgM/IgG przeciw CMV). Wynik nieinterpretowalny – może wystąpić przy niewłaściwej jakości próbki (np. Konieczne jest ponowne pobranie materiału.