Przejdź do treści

CMV białko pp65

Cel badania Badanie ma na celu identyfikację białka pp65, jednego z wczesnych antygenów wirusa cytomegalii (CMV), w komórkach krwi obwodowej. Obecność tego antygenu świadczy o aktywnej fazie replikacji wirusa i pozwala na szybkie wykrycie zakażenia w trakcie jego trwania. Wskazania kliniczne Kontrola pacjentów po przeszczepach narządów (szpik kostny, nerka, wątroba) w celu wczesnego wykrycia reaktywacji CMV. Ocena ryzyka infekcji u osób z głęboką immunosupresją – m.in.

pacjenci z HIV/AIDS, nowotworami, poddawani intensywnej chemioterapii lub terapii immunosupresyjnej. Diagnostyka podejrzanego pierwotnego lub nawrotowego zakażenia CMV u noworodków oraz małych dzieci. Badanie w ramach oceny czynników infekcyjnych mogących wpływać na rozwój zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu. Wspomaganie decyzji terapeutycznych przy podejrzeniu powikłań CMV, takich jak zapalenie siatkówki, zapalenie wątroby czy zapalenie płuc.

Materiał biologiczny Świeża krew pełna pobrana w probówce z antykoagulantem EDTA – objętość 2 ml (zalecane minimum 1 ml). Metoda Wykorzystywany jest immunologiczny test antygenowy, realizowany najczęściej jako immunofluorescencja pośrednia (IFA) lub cytometria przepływowa (CMV pp65 antigen assay). Procedura obejmuje: Izolację leukocytów z próbki krwi przy użyciu gradientu gęstości. Inkubycję komórek z monoklonalnymi przeciwciałami skierowanymi przeciwko białku pp65.

Wizualizację wiązania antygenu pod mikroskopem fluorescencyjnym lub analizę ilościową przy pomocy cytometru przepływowego, co umożliwia określenie liczby komórek dodatnich. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań dietetycznych ani farmakologicznych. Zaleca się pobranie krwi w warunkach aseptycznych, najlepiej rano, aby ograniczyć wpływ leków moczopędnych i innych substancji zmieniających liczbę leukocytów.

Pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania. Interpretacja wyników Wynik pozytywny – wykryto antygen pp65 w co najmniej jednej komórce leukocytarnych; oznacza to aktywną replikację CMV i zwykle wymaga dalszej oceny klinicznej oraz rozważenia włączenia terapii przeciwwirusowej (np.

Wynik negatywny – brak wykrywalnego antygenu pp65; nie wyklucza późniejszego rozwoju zakażenia, zwłaszcza w bardzo immunosupresyjnych stanach, dlatego w przypadkach wysokiego ryzyka zaleca się powtórzenie badania po kilku dniach lub zastosowanie dodatkowych testów (np. Znaczenie w kontekście ASD i zaburzeń neurorozwojowych Wczesna, nieleczona infekcja CMV może wpływać na rozwój mózgu, zwiększając ryzyko wystąpienia zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu.