Cel badania Test służy do wykrywania antygenu pp65 wirusa cytomegalii (CMV) w pełnej krwi żylnej pobranej do probówki z EDTA. Antygen pp65 jest białkiem wczesnym, obecnym w leukocytach w momencie aktywnej replikacji wirusa, co umożliwia wczesne rozpoznanie infekcji CMV. Wskazania kliniczne Monitorowanie i wczesne wykrywanie aktywnej infekcji CMV u pacjentów po przeszczepach narządów lub szpiku kostnego. Ocena ryzyka i diagnoza CMV u osób z ciężką immunosupresją (np.
leczenie chemioterapią, HIV/AIDS). Diagnostyka powikłań neurologicznych i neurorozwjowych związanych z CMV, w tym u dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak autyzm (ASD) czy zespół PANS/PANDAS, gdzie aktywna infekcja może nasilać objawy. Kontrola skuteczności terapii przeciwko CMV. Metoda Wykorzystuje się technikę immunofluorescencji pośredniej (IFA) lub cytometrii przepływowej (flow cytometry) do oznaczenia obecności antygenu pp65 w mononukleach krwi.
Próbka krwi jest najpierw rozpuszczana w roztworze lizatowym, a następnie komórki są barwione przeciwciałami znakowanymi fluorochromem, które specyficznie wiążą się z pp65. Po inkubacji próbka jest analizowana pod mikroskopem fluorescencyjnym lub w cytometrze przepływowym, co pozwala na ilościową ocenę liczby komórek dodatnich. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagane specjalne przygotowanie dietetyczne.
Należy jednak: Unikać podawania antybiotyków przeciwwirusowych (np. ganciklovir) w ciągu 48 h przed pobraniem, jeśli to możliwe, aby nie zafałszować wyniku. Zapewnić pobranie próbki w warunkach sterylnych, do probówki z EDTA, aby zapobiec krzepnięciu. W przypadku małych dzieci – pobranie krwi może wymagać wsparcia medycznego, ale nie wymaga głodówki. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto antygen pp65 w leukocytach, co wskazuje na aktywną replikację CMV.
Wymaga dalszej oceny klinicznej i, w razie potrzeby, rozpoczęcia lub modyfikacji terapii przeciwko CMV. Wynik ujemny – brak wykrywalnego antygenu pp65. Może oznaczać brak aktywnej infekcji, lecz nie wyklucza przeszłej ekspozycji (serologia) ani późniejszego rozwoju zakażenia. Wynik nieokreślony / nieprawidłowy – nieprawidłowa jakość próbki (np. hemoliza, niewłaściwe przechowywanie) lub błąd techniczny.
Powiązane badania W diagnostyce CMV zaleca się jednoczesne wykonanie: Serologii CMV (IgM, IgG) – ocena przebytej lub bieżącej infekcji. PCR ilościowego DNA CMV w osoczu lub plazmie – najbardziej czuły test na obecność wirusa. Badania funkcji wątroby i nerek – przed rozpoczęciem terapii przeciwwirusowej.