Cel badania Oznaczenie aktywności kinazy kreatynowej izoformy MB (CK‑MB) w surowicy krwi umożliwia stwierdzenie, czy w organizmie doszło do uszkodzenia mięśnia sercowego oraz pomaga rozróżnić przyczyny podwyższonego poziomu całkowitej kinazy kreatynowej (CK).
Wskazania kliniczne ostry zespół wieńcowy, w szczególności w pierwszych 24‑48 h od wystąpienia bólu w klatce piersiowej, monitorowanie przebiegu i ewentualnego nawrotu zawału mięśnia sercowego, ocena uszkodzeń serca po zabiegach kardiochirurgicznych, biopsji serca lub urazach klatki piersiowej, rozpoznanie zapalenia mięśnia sercowego, wsierdzia oraz osierdzia, diagnostyka chorób mięśni szkieletowych (np.
dystrofie, zapalenia, urazy, rabdomioliza), wyjaśnienie przyczyn podwyższonego całkowitego stężenia CK, pacjenci z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym z ASD, u których obserwuje się wyższą częstość wrodzonych wad serca i konieczność szybkiego wykluczenia uszkodzenia mięśnia sercowego. Metoda W próbce surowicy oznacza się enzymatyczną aktywność CK‑MB przy użyciu jednej z metod: immunologicznej (np. immunoenzymatycznej) lub spektrofotometrycznej.
Wynik podaje się w jednostkach międzynarodowych na litr (U/L) oraz jako procentowy stosunek do całkowitej CK (CK‑MB/CK, %). Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna dieta przed pobraniem krwi. Zaleca się jednak unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz inwazyjnych procedur (np. iniekcji domięśniowych) przez co najmniej 24 h przed pobraniem, aby nie zafałszować wyniku. Materiał do badania Krew żylna pobrana do probówki bez antykoagulantu.
Po odwirowaniu próbki uzyskuje się czystą surowicę, która jest poddawana analizie. Normy U zdrowych dorosłych poziom CK‑MB wynosi zazwyczaj do 25 U/L. Wartości referencyjne mogą nieznacznie różnić się w zależności od laboratorium oraz zastosowanej metody. Interpretacja wyników Kinetika po zawale serca: podwyższenie aktywności CK‑MB pojawia się około 3‑6 h od początku bólu, osiąga szczyt w 12‑24 h, a wraca do normy w ciągu 48‑72 h.
Dlatego w pierwszych 24 h hospitalizacji zaleca się serię pobrań co kilka godzin. Stosunek CK‑MB/CK > 2,5‑3 % wskazuje na ostre uszkodzenie serca (zawał), niższy stosunek sugeruje uszkodzenie mięśni szkieletowych lub procesy przewlekłe. Wskaźnik CK‑MB2/CK‑MB1 – stosunek izoform > 1,5 (dominacja CK‑MB2) jest charakterystyczny dla zawału. Podwyższony poziom CK‑MB może wystąpić w chorobach nerek, co obniża swoistość testu.