Cel badania Badanie ma na celu ilościowe określenie poziomu przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenowi pochodzącemu z chrzanu (Armoracia rusticana). Dzięki temu można potwierdzić lub wykluczyć uczulenie IgE‑mediowane na ten konkretny składnik pokarmowy lub środowiskowy. Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyny reakcji alergicznej po spożyciu lub kontakcie z chrzanem (np.
Diagnoza ciężkich postaci chorób alergicznych, w tym astmy alergicznej, atopowego zapalenia skóry czy anafilaksji, zwłaszcza gdy podejrzewa się alergen chrzanowy. Badanie u małych dzieci i niemowląt w sytuacji podejrzenia alergii pokarmowej, gdy objawy są niespecyficzne. Ocena ryzyka zawodowego u osób pracujących z chrzanem (np.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, takich jak ASD, monitorowanie reakcji alergicznych może pomóc wyjaśnić wpływ stanu zapalnego na nasilenie objawów neurobehawioralnych. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunochemiczną – najczęściej techniką ImmunoCAP lub ELISA – polegającą na wiązaniu swoistych IgE z chrzanowym alergenem przytwierdzonym do nośnika. Wynik podawany jest w jednostkach kU/L (kilounitarów na litr).
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki; można pobrać krew w dowolnym momencie dnia. Należy unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów przez co najmniej 48 h przed pobraniem próbki. W dniu badania warto ograniczyć spożycie chrzanu oraz produktów go zawierających, aby nie zakłócić wyniku. Pobranie: 2–5 ml krwi żylnej, surowica odwirowana i przechowywana w temperaturze 2–8 °C do momentu analizy (maksymalnie 7 dni).
Interpretacja wyników Wartości referencyjne (w zależności od laboratorium) zazwyczaj przyjmują następujące progi: <0,35 kU/L – wynik ujemny, brak wykrywalnych swoistych IgE. 0,35–0,70 kU/L – niski poziom, możliwa wrażliwość kliniczna. 0,70–3,50 kU/L – umiarkowany poziom, zwiększone ryzyko objawów alergicznych. >3,50 kU/L – wysoki poziom, silna prawdopodobność reakcji alergicznej, w tym ciężkich postaci anafilaktycznych.
Interpretację należy zawsze powiązać z wywiadem klinicznym oraz wynikami prowokacji alergicznej, jeżeli jest to wskazane. Uwagi dodatkowe Wynik dodatni nie zawsze przekłada się na wystąpienie objawów klinicznych; decyzję o dalszym postępowaniu podejmuje lekarz alergolog, biorąc pod uwagę historię choroby, nasilenie objawów i ewentualne testy prowokacyjne.