Cel badania Badanie służy do oznaczenia ilości chromograniny A (CgA) w surowicy krwi. CgA jest białkiem magazynowanym w ziarnach neurosekretnych komórek układu hormonalnego; jego uwalnianie do krwiobiegu następuje pod wpływem bodźców fizjologicznych i patologicznych. Pomiar poziomu CgA pomaga w diagnostyce i monitorowaniu nowotworów neuroendokrynnych oraz w ocenie licznych stanów, które mogą podnosić jego stężenie.
Wskazania kliniczne Diagnostyka i kontrola nowotworów neuroendokrynnych, m.in. rakowiocytoma, guz chromochłonny, guz neuroendokrynny trzustki oraz guz jelita cienkiego. Ocena skuteczności leczenia (chirurgicznego, chemoterapii, radioterapii) oraz wczesne wykrywanie nawrotu choroby.
Rozpoznanie stanów podnoszących poziom CgA niezwiązanych z nowotworem: niewydolność nerek, zapalenia żołądka i trzustki, choroby wątroby, nadczynność tarczycy, infekcje, intensywny stres fizjologiczny i farmakologiczny (np. inhibitory pompy protonowej, H2‑blokerów). Wspomaganie diagnostyki zespołu karcynoma (zespół zespołu serotoninowego) – w połączeniu z badaniem 5‑HIAA oraz NSE.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (ASD), podwyższony poziom CgA może odzwierciedlać dysfunkcję osi podwzgórze‑przysadka‑nadnercza i zaburzenia neuroendokrynne, które są przedmiotem badań w niektórych podtypach ASD. Materiał badania Surowica krwi pobrana z żyły przedpołudniowej. Zaleca się 8‑12‑godzinny post przed pobraniem, aby wyeliminować wpływ posiłku na wynik.
Metoda Stężenie CgA oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiluminescencyjną (CLIA).
Test wykorzystuje wysoko specyficzne przeciwciała monoklonalne skierowane przeciwko wybranym epitopom CgA, co zapewnia dużą czułość (detekcja Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj Podwyższony poziom: sugeruje obecność nowotworu neuroendokrynnego, ale może także wynikać z niewydolności nerek, chorób zapalnych, chorób wątroby, nadczynności tarczycy, infekcji, intensywnego stresu lub przyjmowania leków zwiększających CgA (PPIs, H2‑blokerów).