Cel badania Test służy do wyznaczenia poziomu aktywności cholinesterazy w czerwonych krwinkach (erytrocytach). Wynik odzwierciedla zarówno ekspozycję na związki hamujące enzym (np. pestycydy organofosforowe, karbaminiany), jak i ogólną sprawność układu cholinergicznego, którego nieprawidłowości są powiązane z niektórymi zaburzeniami neurorozwojowymi.
Wskazania kliniczne Ustalenie stopnia zatrucia lub podwyższonego kontaktu z inhibitorami cholinesterazy (organofosforany, karbaminiany, niektóre środki chemiczne). Kontrola terapii lekami inhibitorowymi cholinesterazy, np. w chorobie Alzheimera, pod kątem potencjalnych działań niepożądanych. Ocena funkcji cholinergicznej w zaburzeniach neuropsychiatrycznych i neurorozwojowych, w tym w spektrum autyzmu (ASD), PANS/PANDAS oraz innych zaburzeniach rozwojowych.
Badania przesiewowe w grupach zawodowych narażonych na kontakt z inhibitorami cholinesterazy (rolnicy, pracownicy przemysłu chemicznego). Diagnostyka rzadkich chorób metabolicznych związanych z wrodzonym niedoborem cholinesterazy. Materiał biologiczny Krew pełna pobrana żylą – 2 – 4 ml, umieszczona w probówce z antykoagulantem (EDTA lub heparyna).
W sytuacjach szczególnych dopuszczalne jest użycie próbek krwi tętniczej, pod warunkiem zachowania tej samej objętości i antykoagulacji. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani postu przed pobraniem. W przypadkach podejrzenia ostrego zatrucia zaleca się pobranie próbki jak najszybciej po ekspozycji, aby uniknąć zafałszowania wyniku. Unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków wpływających na aktywność cholinesterazy (np.
niektóre antybiotyki, leki przeciwdepresyjne, niektóre środki przeciwbólowe) na 24 h przed pobraniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza. Metoda Aktywność enzymu oznacza się metodą spektrofotometryczną lub kolorymetryczną. Substratem jest podacetylokolina, która pod wpływem cholinesterazy rozkłada się do kwasu octowego i choliny.
Kwas octowy reaguje z barwnikiem 5,5'-ditiobis-(2‑nitrobenzoic acid) (DTNB), tworząc żółty kompleks, którego absorbancję mierzy się przy długości fali 412 nm. Wynik wyrażany jest w jednostkach na gram hemoglobiny (U/g Hb) lub w mikromolach na minutę na gram Hb (µmol/min·g Hb). Interpretacja wyników Zakresy referencyjne różnią się w zależności od laboratorium, ale najczęściej przyjmuje się 5‑12 U/g Hb.