Cel badania Analiza zawartości chlorków w kompletnej dobowej próbce moczu pozwala na ocenę homeostazy elektrolitowej, zdolności nerek do regulacji wydalania soli oraz udziału chlorków w utrzymaniu równowagi kwasowo‑zasadowej. Wynik jest niezbędny przy wyliczaniu luki anionowej i różnicowaniu przyczyn kwasicy lub zasadowicy metabolicznej. Wskazania kliniczne Podejrzenie zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokloremia lub hiperchloremia.
Diagnostyka przyczyn metabolicznej kwasicy lub zasadowicy. Monitorowanie czynności nerek u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, cukrzycą, niewydolnością serca lub przy długotrwałym stosowaniu diuretyków. Ocena strat chlorków w sytuacjach zwiększonej utraty płynów – wymioty, biegunka, intensywne pocenie, gorączka. Rozpoznanie i kontrola hiperchloremicznej kwasicy oddechowej.
U dzieci i młodzieży z zaburzeniami neurorozwojowymi (w tym ASD), które przyjmują leki wpływające na gospodarkę elektrolitową lub mają niestandardowe nawyki żywieniowe. Metoda Próbka moczu poddawana jest analizie przy użyciu elektrody jonoselektywnej lub techniki miareczkowania argentometrycznego. Wynik wyrażany jest w milimolach chlorku na dobę (mmol/24 h). Materiał biologiczny Mocz – cała objętość zebranego moczu w ciągu 24 h.
Przygotowanie pacjenta Rozpocząć zbiórkę po porannym oddaniu pierwszej próbki moczu, którą należy odrzucić. Zebrać wszystkie kolejno oddawane próbki moczu przez pełne 24 h, przechowując je w temperaturze 4 °C lub w lodówce. W dniu zbiórki unikać spożycia dużych ilości soli kuchennej oraz napojów izotonicznych, chyba że lekarz wyda odrębne zalecenia. Zgłosić lekarzowi wszystkie przyjmowane leki, zwłaszcza diuretyki, suplementy potasu lub preparaty zawierające chlorki.
Interpretacja wyników Typowy zakres wydalania chlorków w 24‑godzinnym zbiorze moczu wynosi 110‑250 mmol/24 h. Odchylenia od tej normy mogą mieć następujące znaczenie: Wartość poniżej normy – sugeruje utratę chlorków (np. w wyniku wymiotów, biegunki), niskie spożycie soli lub zwiększoną reabsorpcję w nerkach. Wartość powyżej normy – może wskazywać na nadmierne podawanie chlorków (np.
sól fizjologiczna), zaburzenia wydalania nerkowego, przewlekłą zasadowicę oddechową lub niewydolność nerek. Powiązane badania Elektrolity w surowicy (Cl⁻, Na⁺, K⁺, HCO₃⁻). Kreatynina w surowicy oraz klirens kreatyniny – ocena filtracji kłębuszkowej. Gazometria krwi – szczegółowa ocena równowagi kwasowo‑zasadowej. Badanie kwasu moczowego i kwasu mlekowego w kontekście zaburzeń metabolicznych.