Cel badania Test służy do określenia stężenia jonów chlorkowych (Cl⁻) w surowicy krwi. jonogramu, czyli panelu elektrolitowego, i pozwala ocenić, czy w organizmie zachowana jest prawidłowa równowaga wodno‑elektrolitowa oraz czy układ kwasowo‑zasadowy funkcjonuje prawidłowo.
Wskazania kliniczne zaburzenia równowagi elektrolitowej (hipochloremia, hiperchloremia) monitorowanie pacjentów z niewydolnością nerek lub w przebiegu terapii dializą ocena stanów kwasowo‑zasadowych, takich jak kwasica metaboliczna lub zasadowica kontrola terapii płynowej i podawania soli choroby układu pokarmowego (wymioty, biegunka, biegunka osmotyczna) zaburzenia sercowo‑naczyniowe, w tym nadciśnienie i niewydolność serca stan pooperacyjny oraz w intensywnej terapii u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie zmiany elektrolitowe mogą wpływać na funkcje neurologiczne i zachowanie Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna – 2–3 ml – i po odwirowaniu uzyskuje się surowicę.
Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego, jednak zaleca się: unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz dużego spożycia soli w ciągu 12 h przed pobraniem informowanie laboratorium o przyjmowanych lekach, zwłaszcza diuretykach, inhibitorach konwertazy angiotensyny oraz suplementach elektrolitowych Metoda Stężenie chlorków oznacza się najczęściej metodą elektrody jonoselektywnej (ISE) lub metodą kolorymetryczną po reakcjach z odczynnikami chemicznymi.
Próbka surowicy jest poddawana analizie w automacie laboratoryjnym, a wynik podaje się w mmol/L. Interpretacja wyników Typowe wartości referencyjne dla surowicy wynoszą 98‑107 mmol/L, choć zakres może nieznacznie różnić się w zależności od laboratorium. Hipochloremia (wartość – może wskazywać na wymioty, biegunkę, niewydolność nerek, przyjmowanie leków moczopędnych lub zaburzenia metaboliczne prowadzące do zasadowicy.
Hiperchloremia (wartość > 107 mmol/L) – może być spowodowana odwodnieniem, podaniem roztworów soli fizjologicznej, niewydolnością nerek, kwasicą metaboliczną lub nadmiernym spożyciem soli. Wyniki należy interpretować w kontekście pozostałych parametrów jonogramu (sód, potas), wyników badań gazometrii oraz stanu klinicznego pacjenta. Kod ICD Badanie jest klasyfikowane pod kodem I97 – „Zaburzenia równowagi elektrolitowej i kwasowo‑zasadowej”.