Cel badania Test ma na celu wykrycie we krwi przeciwciał typu IgM specyficznych dla Chlamydia trachomatis. Obecność IgM świadczy o niedawno rozpoczętej infekcji, ponieważ przeciwciała tej klasy pojawiają się w ciągu kilku dni od zakażenia i utrzymują się zazwyczaj do kilku tygodni. Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrej infekcji dróg moczowo‑płciowych u kobiet i mężczyzn (zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy, zapalenie przydatków).
Objawy zapalenia spojówek, zapalenia rogówki lub innych infekcji oczu wywołanych C. Badanie w ramach oceny ryzyka powikłań ciąży (np. zapalenie błony płodowej) oraz potencjalnego wpływu zakażenia na rozwój płodu. Monitoring skuteczności leczenia antybiotykowego w przypadkach potwierdzonych zakażeń. Materiał Krew żylna pobrana z żyły przedramienia. Surowica – odwirowana i odseparowana od krwinek.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną (CLIA). Test opiera się na reakcji przeciwciał IgM z antygenem C. trachomatis przytwierdzonym do powierzchni płytki testowej. Po związaniu przeciwciała wykrywane jest sygnałem optycznym, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia IgM w próbce. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – nie jest konieczna nocna lub długotrwała głodówka.
Zaleca się jednak, aby przed pobraniem krwi pacjent nie przyjmował antybiotyków w ciągu ostatnich 48 h, gdyż mogą one obniżać poziom wykrywanych przeciwciał. W przypadku kobiet w ciąży ważne jest poinformowanie lekarza o ewentualnym ryzyku zakażenia. Interpretacja wyników Wynik dodatni (IgM +) – sugeruje świeżą lub trwającą infekcję C. Wymaga potwierdzenia metodą molekularną (np. PCR) oraz wdrożenia odpowiedniej antybiotykoterapii.
Wynik ujemny (IgM‑) – nie wyklucza zakażenia, zwłaszcza w bardzo wczesnym stadium, gdy przeciwciała IgM nie zdążyły jeszcze powstać, lub w późniejszym etapie, gdy dominują przeciwciała IgG. Wynik niejednoznaczny – może wymagać powtórzenia badania po 1‑2 tygodniach lub dodatkowego testu na IgG oraz testu PCR z materiału moczu lub wymazu z szyjki macicy/czerwieni. Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Infekcje C.
trachomatis w ciąży są powiązane z ryzykiem powikłań, które mogą wpływać na rozwój neurologiczny płodu, w tym zwiększone ryzyko wrodzonych infekcji układu nerwowego. W kontekście diagnostyki zaburzeń neurorozwojowych, wczesne wykrycie i leczenie zakażenia może przyczynić się do zmniejszenia potencjalnych negatywnych skutków rozwojowych. ICD-10 Kod ICD: S75 – wskazuje na infekcję Chlamydia trachomatis obejmującą układ moczowo‑płciowy oraz inne narządy, w tym oczy.