Cel badania Badanie serologiczne Chlamydia pneumoniae – p/c IgM ma na celu wykrycie przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko antygenom Chlamydia pneumoniae w surowicy krwi. Obecność IgM wskazuje na niedawną lub aktualną infekcję, co jest przydatne w ocenie stanu zapalnego oraz w kontekście potencjalnego wpływu infekcji na układ nerwowy i zaburzenia neurorozwojowe.
Wskazania kliniczne Objawy ostrej infekcji dróg oddechowych (zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli) o niejasnej etiologii. Monitorowanie przebiegu i nawrotów zakażeń Chlamydia pneumoniae. Ocena możliwego udziału infekcji w nasileniach objawów neuropsychiatrycznych, w tym w zaburzeniach ze spektrum autyzmu (ASD) i innych zaburzeniach neurorozwojowych. Badania przesiewowe w grupie pacjentów z podejrzeniem zespołu PANDAS/PANS.
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: krew żylna, surowica. Przygotowanie: nie wymaga głodówki; zaleca się pobranie próbki w stanie spoczynku, unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia alkoholu w ciągu 24 h przed pobraniem. Próbkę należy pobrać do probówki z antykoagulantem (np. żelaza) i po odwirowaniu uzyskać surowicę, którą należy przechowywać w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy (maks.
48 h) lub zamrozić przy –20 °C przy dłuższym przechowywaniu. Metoda Analiza odbywa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiczną (chemiluminescencja) polegającą na: Koatowaniu antygenu Chlamydia pneumoniae na powierzchni płytki testowej. Dodaniu surowicy pacjenta – przeciwciała IgM wiążą się z antygenem. Dodaniu znakowanego przeciwciała detekcyjnego specyficznego dla ludzkiej IgM.
Odczycie sygnału (absorpcji lub luminescencji) proporcjonalnego do stężenia IgM w próbce. Interpretacja wyników Wynik dodatni (wartość powyżej ustalonego progu) sugeruje niedawną lub aktualną infekcję Chlamydia pneumoniae. Wymaga korelacji klinicznej oraz, w razie potrzeby, potwierdzenia badaniem IgG lub metodą molekularną (PCR).
Wynik ujemny (wartość poniżej progu) wskazuje na brak wykrywalnej odpowiedzi IgM – nie wyklucza jednak wcześniejszej infekcji, szczególnie jeśli badanie przeprowadzono późno po ustąpieniu objawów. podwyższony wskaźnik, ale poniżej progu) mogą wymagać powtórzenia testu po 2‑4 tygodniach lub dodatkowych badań serologicznych (IgG, IgA) oraz oceny klinicznej.