Przejdź do treści

Candida mannan - test Platelia

Cel badania Test Platelia Candida mannan służy do wykrywania w surowicy antygenu mannanowego (mannan) produkowanego przez gatunki Candida (głównie C. Obecność tego antygenu wskazuje na aktywną, inwazyjną infekcję grzybiczą, co jest szczególnie istotne w grupie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których dysfunkcje immunologiczne mogą sprzyjać rozwojowi kandydozy.

Wskazania kliniczne Podejrzenie inwazyjnej kandydozy u pacjentów hospitalizowanych, w tym osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Monitorowanie skuteczności leczenia przeciwgrzybiczego. Ocena ryzyka zakażenia u pacjentów z długotrwałym stosowaniem antybiotyków, immunosupresją lub centralnym dostępem naczyniowym. Rozpoznanie gorączki o nieznanej etiologii, gdy istnieje podejrzenie infekcji grzybiczej.

Metoda Test oparty jest na technice immunoenzymatycznej (ELISA) z zastosowaniem przeciwciał monoklonalnych przeciwko mannanowi. Po dodaniu surowicy pacjenta do studzika pokrytego przeciwciałami, antygen mannan wiąże się z nimi, a następnie wykrywany jest enzymatyczny sygnał koloryzacji proporcjonalny do stężenia antygenu w próbce. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto mannan w surowicy; sugeruje inwazyjną kandydozę.

Zaleca się dalszą diagnostykę mikrobiologiczną (posiewy, PCR) oraz rozpoczęcie lub modyfikację terapii przeciwgrzybiczej. Wynik ujemny – brak wykrywalnego mannan; nie wyklucza jednak wczesnego stadium zakażenia lub zakażenia gatunkami Candida nieprodukującymi dużych ilości mannan. W razie silnego klinicznego podejrzenia należy powtórzyć badanie lub zastosować dodatkowe testy (np.

Wynik nieokreślony (borderline) – warto powtórzyć test po 48‑72 h lub skonsultować się z lekarzem specjalistą. Przygotowanie pacjenta Do badania wymagana jest surowica pobrana z krwi żylnej. Nie jest wymagana specjalna postna, ale należy: Unikać pobierania krwi po intensywnym wysiłku fizycznym. Zadbać o prawidłowe oznaczenie próbki (krew żylna → probówki bez dodatku antykoagulantu, następnie odwirowanie w celu uzyskania surowicy).

Zapewnić, aby próbka nie była hemolizowana, ponieważ hemoliza może zakłócić odczyt ELISA. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się częstsze zaburzenia bariery jelitowej i dysbiozę, co może sprzyjać przerostowi Candida. Przewlekła ekspozycja na antygeny grzybicze może nasilać procesy zapalne w układzie nerwowym, wpływając na objawy neurobehawioralne.