Cel badania Test ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał typu IgG skierowanych przeciwko bakteriom z rodzaju Campylobacter (głównie C. Obecność IgG świadczy o przebytej lub trwającej przewlekłej infekcji, co może być istotne w diagnostyce przyczyn przewlekłych objawów żołądkowo-jelitowych oraz w ocenie potencjalnego wpływu zakażenia na układ nerwowy. Wskazania kliniczne Utrzymujące się objawy ze strony przewodu pokarmowego po przebytej ostrej biegunce (np.
ból brzucha, wzdęcia, zmiany rytmu wypróżnień). Podejrzenie powikłań po zakażeniu Campylobacter, takich jak zespół Guillain‑Barré, zapalenie stawów lub zapalenie mięśnia sercowego. Ocena historii infekcji w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, gdy istnieje podejrzenie, że wcześniejsze zakażenie mogło wpłynąć na rozwój układu nerwowego. Badanie przesiewowe w przypadkach nawracających biegunek o niejasnej etiologii.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatycznego testu ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay). Na powierzchni płytki mikrotitracyjnej utrwalone są antygeny specyficzne dla Campylobacter. Po dodaniu surowicy pacjenta przeciwciała IgG wiążą się z antygenem. Następnie dodawany jest enzymatycznie znakowany przeciwciało wtórne, które wiąże się z ludzką IgG.
Reakcja enzymatyczna generuje sygnał kolorowy proporcjonalny do stężenia przeciwciał, a wynik jest odczytywany spektrofotometrycznie. Przygotowanie pacjenta Badanie wymaga pobrania 5 ml krwi żylnej do probówki bez dodatku antykoagulantu (surowica). Nie ma konieczności zachowywania diety ani okresu postu przed pobraniem. W przypadku pacjentów przyjmujących immunosupresyjne leki lub poddawanych terapii antybiotykowej zaleca się odnotowanie tego faktu, gdyż może wpływać na wynik.
Interpretacja wyników IgG – brak wykrywalnych przeciwciał; brak dowodów na przeszłą infekcję. IgG ≥ wartość odcięcia – obecność przeciwciał; wskazuje na przebyte zakażenie Campylobacter. Wysokie titry mogą sugerować niedawno zakończoną infekcję lub jej przewlekły przebieg. W połączeniu z wynikami testu IgM (jeśli wykonywany) pozwala odróżnić zakażenie ostre (IgM + IgG) od przebytego (sam IgG).
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych wynik dodatni może wymagać dalszej oceny klinicznej, ponieważ niektóre badania sugerują związek pomiędzy wcześniejszym zakażeniem Campylobacter a rozwojem zaburzeń neuroimmunologicznych. Ograniczenia testu Test nie rozróżnia pomiędzy poszczególnymi serotypami Campylobacter i nie określa aktualnego stanu aktywnej infekcji. Wynik może być fałszywie dodatni w przypadku krzyżowej reaktywności z innymi bakteriami Gram‑ujemnymi.