Cel badania Badanie ma na celu identyfikację antygenu Campylobacter w materiale kałowym, co umożliwia potwierdzenie aktualnego zakażenia tym drobnoustrojem. Wykrycie antygenu pozwala na szybkie podjęcie decyzji terapeutycznej oraz ocenę ryzyka powikłań, takich jak zespół Guillain‑Barré czy zapalenie stawów reaktywne. Wskazania kliniczne Ostra lub przewlekła biegunka, szczególnie z domieszką krwi lub śluzu.
Gorączka, bóle brzucha, nudności po spożyciu surowego lub niedogotowanego mięsa drobiowego, a także innych produktów pochodzenia zwierzęcego. Diagnostyka przyczyn infekcji przewodu pokarmowego u dzieci i dorosłych, w tym u pacjentów z autyzmem lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których infekcje jelitowe mogą nasilać objawy neurologiczne. Kontrola skuteczności leczenia antybiotykowego oraz monitorowanie trwania zakażenia.
Ocena ryzyka powikłań pozajelitowych, zwłaszcza u osób z osłabioną odpornością. Materiał Świeży lub zamrożony kał – co najmniej 2 g, pobrany w warunkach higienicznych. Próbka powinna być przechowywana w temperaturze 4 °C nie dłużej niż 24 h lub zamrożona przy –20 °C, jeżeli analiza zostanie wykonana później. Metoda W próbce kałowej przeprowadza się test immunochemiczny – najczęściej immunoenzymatyczny (ELISA) lub immunochromatograficzny (test szybki).
Test opiera się na wykrywaniu specyficznych białek (antygenów) bakterii Campylobacter jejuni i pokrewnych gatunków. Metoda charakteryzuje się wysoką czułością (≈95 %) oraz swoistością (≈98 %), co zapewnia wiarygodność wyniku przy minimalnym ryzyku fałszywie dodatnich rezultatów. Interpretacja wyników Wynik dodatni – stwierdzenie antygenu świadczy o aktywnym zakażeniu Campylobacter. Należy rozważyć dalszą ocenę kliniczną, ewentualne skierowanie na badania dodatkowe (np.
posiew) oraz rozpoczęcie terapii antybiotykowej zgodnie z wytycznymi. Wynik negatywny – brak wykrywalnego antygenu w badanej próbce. Nie wyklucza infekcji w bardzo wczesnym stadium lub po rozpoczęciu leczenia. W przypadku utrzymujących się objawów zaleca się powtórzenie testu po 48‑72 h. Przygotowanie pacjenta Próbka powinna być pobrana przed rozpoczęciem antybiotykoterapii oraz co najmniej 24 h po ostatniej dawce leków przeciwbiegunkowych.
W dniu pobrania nie powinno się przyjmować środków przeczyszczających, probiotyków ani suplementów zawierających prebiotyki, które mogą wpływać na wynik testu. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Infekcje wywołane przez Campylobacter mogą nasilać dysbiozę jelitową, co w badaniach nad ASD wiąże się z pogorszeniem objawów behawioralnych i poznawczych.