Cel badania Badanie ma na celu wykrycie obecności przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko antygenom bakterii Brucella w surowicy krwi. Obecność IgG świadczy o przebytej lub utrzymującej się infekcji, co jest istotne w diagnostyce brucelozy oraz ocenie ryzyka powikłań, w tym wpływu przewlekłego zakażenia na układ nerwowy i rozwój neuropsychiczny. Wskazania kliniczne Podejrzenie brucelozy u osób z objawami ogólnoustrojowymi (gorączka, nocne poty, bóle mięśni i stawów).
Ekspozycja zawodowa (pracownicy weterynarii, hodowli zwierząt, przemysłu mięsnego). Ocena statusu immunologicznego po przebytej brucelozie. Badania przesiewowe w grupach pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których przewlekłe infekcje mogą wpływać na przebieg choroby. Monitoring skuteczności leczenia antybiotykowego w przypadkach przewlekłej brucelozy. Materiał biologiczny Do testu wymagana jest krew żylna, z której pobiera się surowicę.
Próbka powinna być pobrana w warunkach sterylnych, odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, jeżeli analiza nie zostanie wykonana w ciągu 24 h. Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna preparacja (np. Pacjent może przyjść w dowolnym stanie, jednak w przypadku podejrzenia ostrej infekcji zaleca się pobranie próbki przed podaniem antybiotyków.
Metoda Oznaczenie przeciwciał IgG przeciwko Brucella najczęściej wykonywane jest metodą ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay) lub testem immunofluorescencji pośredniej (IFA). Testy te wykrywają specyficzne przeciwciała wiążące się z antygenami bakteryjnymi, a wynik podaje się w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) lub jako stosunek optyczny (OD). Interpretacja wyników IgG – brak dowodów na przeszłą lub aktualną infekcję brucelozą.
IgG pozytywny – wskazuje na przeszłą ekspozycję lub przewlekłą infekcję. W połączeniu z dodatnim wynikiem IgM sugeruje aktywną fazę choroby. Wysoki poziom IgG przy braku objawów klinicznych może oznaczać przebyte zakażenie i utrzymującą się odporność. W przypadku niejednoznacznych wyników zaleca się powtórzenie badania po 2‑4 tygodniach lub wykonanie dodatkowych testów (np.
Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Przewlekłe zakażenie brucellą może wywoływać stany zapalne o podłożu immunologicznym, które wpływają na funkcjonowanie centralnego układu nerwowego. U pacjentów z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi wykrycie i eliminacja takiego czynnika zakaźnego może przyczynić się do poprawy objawów neurologicznych i behawioralnych.