Cel badania Badanie immunoblotowe IgM ma na celu wykrycie specyficznych przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko białkom Borrelia burgdorferi w surowicy krwi. Jest stosowane jako test potwierdzający po wstępnym badaniu przesiewowym (np. ELISA) w przypadkach podejrzenia boreliozy. Wskazania kliniczne Wczesna borelioza (stadium I) – objawy skórne (rumień wędrujący), gorączka, bóle stawów.
Pozytywny lub niejednoznaczny wynik testu przesiewowego (ELISA, immunofluorescencja) wymagający weryfikacji. Objawy neurologiczne, kardiologiczne lub stawowe w kontekście możliwej infekcji krętkiem boreliozy. U pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD, PANS/PANDAS), u których występują nagłe regresje, zmęczenie, bóle mięśniowo‑stawowe lub objawy neuropsychiatryczne, a istnieje podejrzenie zakażenia boreliozą.
Metoda Immunoblot (Western blot) polega na rozdzieleniu białek Borrelia burgdorferi w żelu poliakrylamidowym, przeniesieniu ich na membranę nitrocelulozową oraz inkubacji z surowicą pacjenta. Jeśli w surowicy obecne są przeciwciała IgM, wiążą się one z określonymi antygenami. Po dodaniu znakowanego przeciwciała anty‑ludzkiego IgM (zazwyczaj znakowanego enzymem lub fluorochromem) uzyskuje się widoczne pasma, które są interpretowane według ustalonych kryteriów.
Przygotowanie pacjenta Badanie wymaga jedynie pobrania krwi żylnej; nie jest konieczne pozostawanie na czczo. W miarę możliwości unikać przyjmowania antybiotyków (np. doksycykliny, amoksycyliny) w ciągu 2–4 tygodni przed pobraniem próbki, gdyż mogą one obniżać poziom przeciwciał. Nie podawać preparatów zawierających immunoglobuliny (IG) w okresie 4 tygodni przed testem.
Próbkę pobiera się do probówki bez dodatku żelatyny, następnie po wirowaniu uzyskuje się surowicę, którą przechowuje się w temperaturze 2‑8 °C (do 7 dni) lub zamraża (–20 °C) przy dłuższym przechowywaniu. Interpretacja wyników Pozytywny: obecność charakterystycznych pasm IgM (zazwyczaj co najmniej dwa z trzech kluczowych: 23 kDa, 39 kDa, 41 kDa) potwierdza niedawną infekcję Borrelia burgdorferi.
Negatywny: brak specyficznych pasm IgM lub obecność jedynie pasma niecharakterystycznego – wskazuje na brak niedawnej infekcji lub na zbyt wczesny moment pobrania (przed wytworzeniem przeciwciał). Wynik niejednoznaczny (borderline): wykryto tylko jedno charakterystyczne pasmo – zaleca się powtórzenie testu po 2‑4 tygodniach oraz korelację z objawami klinicznymi.