Cel badania Badanie ma na celu oznaczenie w surowicy przeciwciał typu IgM przeciwko antygenom Borrelia burgdorferi. IgM pojawiają się w organizmie wczesnym etapie infekcji, dlatego ich wykrycie może wskazywać na aktualne lub niedawne zakażenie boreliozą.
Wskazania kliniczne objawy wczesnej boreliozy (rumień wędrujący, gorączka, bóle stawów, zmęczenie), kontakt z kleszczami w regionach endemicznym, neurologiczne lub dermatologiczne objawy niejasnego pochodzenia, szczególnie u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, u których infekcje mogą nasilać objawy neuropsychiatryczne, monitorowanie przebiegu leczenia antybiotykowego w przypadkach potwierdzonej boreliozy.
Metoda Wykorzystuje się metodę immunoenzymatyczną (ELISA) do oznaczenia specyficznych przeciwciał IgM w surowicy. Test opiera się na przyłączeniu antygenu Borrelia burgdorferi do powierzchni płytki, a następnie na wykryciu przyłączenia przeciwciał pacjenta przy pomocy enzymatycznie znakowanego przeciwciała wtórnego. Wynik podany jest w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) lub jako stosunek do wartości progowej.
Przygotowanie pacjenta Do pobrania krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani post. Pacjent powinien poinformować laboratorium o przyjmowanych antybiotykach, kortykosteroidach oraz immunosupresorach, które mogą wpływać na wynik. Wskazane jest, aby badanie nie było wykonywane w ciągu 2–3 tygodni od usunięcia kleszcza, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników.
Interpretacja wyników Wynik dodatni (IgM powyżej wartości progowej) – sugeruje świeżą lub niedawno przebytą infekcję boreliozą. Ze względu na możliwą krzyżową reaktywność, wynik dodatni wymaga potwierdzenia metodą Western‑Blot. Wynik ujemny – nie wykazuje obecnych przeciwciał IgM. Może oznaczać brak zakażenia, bardzo wczesny etap przed wytworzeniem przeciwciał lub późny etap, w którym IgM już zanikły.
Wynik niejednoznaczny (słaby reakcja) – wymaga powtórzenia badania po 2–4 tygodniach lub dodatkowej oceny IgG przeciwko Borrelia burgdorferi. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Infekcje boreliozą, zwłaszcza w fazie neuroboreliozy, mogą wywoływać objawy neurologiczne (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, neuropatie) oraz nasilać zaburzenia zachowania i funkcje poznawcze.