Przejdź do treści

Borelioza - p/c IgG met. Immunoblot

Cel badania Badanie Borelioza – p/c IgG metodą Immunoblot ma na celu potwierdzenie lub wykluczenie obecności w surowicy przeciwciał IgG skierowanych przeciwko antygenom bakterii z rodzaju Borrelia. Test wykonywany jest po uzyskaniu dodatniego lub niejednoznacznego wyniku w teście przesiewowym (np. ELISA) i pozwala na dokładniejszą ocenę, czy pacjent przeżył lub aktualnie doświadcza zakażenia boreliozą.

Wskazania kliniczne Potwierdzenie wyniku dodatniego lub niejednoznacznego testu przesiewowego (ELISA, CLIA) w diagnostyce boreliozy. Obecność objawów klinicznych sugerujących boreliozę: rumień wędrujący, zapalenie stawów, objawy neurologiczne (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, neuropatia), objawy sercowo-naczyniowe. Rozpoznanie boreliozy u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, u których infekcja może nasilać objawy neuropsychiatryczne.

Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej po leczeniu antybiotykowym, gdy istnieje potrzeba oceny utrwalenia przeciwciał. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę. Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego – pacjent może przyjść na czczo lub po posiłku. Należy poinformować laboratorium o przyjmowanych w ostatnim czasie antybiotykach, które mogą obniżać poziom przeciwciał i wpływać na wynik.

Metoda Immunoblot (Western blot) polega na następujących etapach: Rozdzielenie białek antygenowych Borrelia przy użyciu elektroforezy SDS‑PAGE. Transfer rozdzielonych białek na membranę nitrocelulozową. Inkubacja membrany z surowicą pacjenta – przeciwciała IgG wiążą się z odpowiednimi antygenami. Dodanie enzymatycznie znakowanego przeciwciała przeciwko ludzkiej IgG, które wiąże się z kompleksem antygen‑przeciwciało.

podłoże chromogenowe) ujawnia charakterystyczne pasma – każdy pasek odpowiada określonemu antygenowi Borrelia (np. Interpretacja opiera się na obecności określonej liczby charakterystycznych pasm zgodnie z wytycznymi CDC/European Federation of Laboratory Animal Science Associations (EFLAS). Zwykle wymaga się co najmniej dwóch wyraźnych pasm, w tym jednego z antygenów flagelarnych (p41) lub powierzchniowych (OspC, VlsE).

Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto co najmniej dwa charakterystyczne pasma, w tym jedno z antygenów flagelarnych lub powierzchniowych; wskazuje na wcześniejszą lub aktualną infekcję boreliozą. Wynik ujemny – brak charakterystycznych pasm lub obecność jednego jedynie nie spełniającego kryteriów; nie wyklucza jednak wczesnej fazy zakażenia, w której przeciwciała IgG mogą nie być jeszcze wykrywalne.