Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał IgG skierowanych przeciwko antygenom Borrelia burgdorferi. Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej infekcji lub o fazie późnej (przewlekłej) boreliozy. Wskazania kliniczne Objawy sugerujące boreliozę w późnym stadium (np. zapalenie stawów, zapalenie nerwów, kardiopatia). Utrzymujące się objawy po leczeniu antybiotykami (tzw.
Ocena serologiczna u pacjentów z podejrzeniem współistniejących zaburzeń neuroimmunologicznych, takich jak ASD, PANS/PANDAS. Kontrola po zakończeniu terapii antybiotykowej. Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły (ok. Próbka powinna być odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 7 dni przed analizą. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Przed pobraniem krwi można spożywać posiłki i napoje, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Metoda Wstępnie testowany jest immunoenzymatycznym testem ELISA (Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) wykrywającym przeciwciała IgG przeciwko specyficznym antygenom białkowym B. Wyniki dodatnie poddaje się potwierdzeniu metodą Western blot (immunoblot), co zwiększa swoistość diagnostyczną. Interpretacja wyników IgG‑negatywny – brak dowodów na przebycie infekcji lub bardzo wczesny etap, w którym przeciwciała nie zdążyły się wytworzyć.
IgG‑pozytywny – wskazuje na przebycie infekcji w przeszłości lub na jej późny przebieg; wynik powinien być oceniany w kontekście objawów klinicznych i ewentualnie potwierdzony immunoblotem. Wynik niejednoznaczny – wymaga powtórzenia badania po kilku tygodniach lub dodatkowych testów (np. PCR z płynu mózgowo‑rdzeniowego, badanie IgM).
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Infekcje boreliozą mogą wywoływać zaburzenia immunologiczne i neurozapalne, które w niektórych przypadkach nasilić mogą objawy ASD, PANS lub PANDAS. Wykrycie przeciwciał IgG może pomóc w identyfikacji współistniejącej infekcji i skierować pacjenta na odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne lub immunomodulacyjne.