Cel badania Test "Błonnica - p/c IgG" służy do ilościowego oznaczenia poziomu całkowitej immunoglobuliny G (IgG) w surowicy krwi. IgG jest najliczniejszą klasą przeciwciał w krążeniu i odgrywa kluczową rolę w obronie przed infekcjami bakteryjnymi, wirusowymi oraz w regulacji odpowiedzi immunologicznej. Wskazania kliniczne Diagnoza pierwotnych i wtórnych niedoborów odporności (ICD‑10: D80‑D89).
Ocena stanu immunologicznego u pacjentów z przewlekłymi infekcjami, częstymi zakażeniami dróg oddechowych lub układu pokarmowego. Monitorowanie terapii immunoglobulinowej (np. Rozpoznanie nadmiaru immunoglobuliny G (hipergammaglobulinemia) – ICD‑10: R70.0. Badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS), gdzie dysregulacja układu odpornościowego może wpływać na przebieg kliniczny.
Ocena reakcji immunologicznej po szczepieniach lub po ekspozycji na czynniki środowiskowe. Materiał badania Krew żylna – pobranie 5 ml do probówki bez antykoagulantu (tubka do surowicy). Po pobraniu próbka musi zostać odwirowana w ciągu 30 min w temperaturze pokojowej, aby uzyskać klarowną surowicę. Przygotowanie pacjenta Przygotowanie nie wymaga specjalnego postu; badanie można wykonać zarówno na czczo, jak i po posiłku.
Należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania wysokich dawek suplementów witaminowo‑mineralnych w dniu pobrania, gdyż mogą one wpływać na wynik. Metoda Stężenie IgG oznacza się metodą immunoturbidymetrii lub immunoenzymatycznego testu (ELISA) w oparciu o specyficzne przeciwciała anty‑IgG przytwierdzone do podłoża. Wynik podaje się w gramach na litr (g/L) lub miligramach na decylitr (mg/dL).
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa – zazwyczaj 7‑16 g/L (lub 700‑1600 mg/dL), w zależności od laboratorium i zastosowanej jednostki. Obniżony poziom IgG może wskazywać na: Wrodzone niedobory odporności (np. brak IgG, hipogammaglobulinemia). Uszkodzenie limfocytów B po chemioterapii, radioterapii lub immunosupresji. Przewlekłe choroby nerek (utrata białek w moczu). Podwyższony poziom IgG może świadczyć o: Przewlekłym zapaleniu lub infekcjach.
Chorobach autoimmunologicznych (np. reumatoidalne zapalenie stawów). szpiczak mnogi) – wymaga dalszej charakterystyki przy użyciu elektroforezy białek. Reakcji na podawanie zewnętrznych immunoglobulin (np. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych podwyższony IgG może być elementem ogólnego obrazu dysregulacji immunologicznej, co jest przedmiotem badań nad patogenezą ASD i PANS/PANDAS.