PAKIET#14: wirusy herpes HSV1/2, CMV, EBV, HHV6, HHV7, HHV8 (wirusy opryszczki HHV-1 i HHV-2, cytomegalowirus HHV-5, wirus Epstein-Barra HHV-4 oraz HHV6, HHV7, HHV8) Super czuły test molekularny w kierunku 7 ludzkich herpeswirusów: wirusa Epstein-Barra, wirusa cytomegalii wirusów opryszczki typ 1. Ludzki herpeswirus-1 (HHV-1) i ludzki herpeswirus-2 (HHV-2) - wirusy opryszczki HSV-1 i HSV-2 HSV to wirus opryszczki pospolitej.
Istnieją dwa typy wirusa opryszczki: HSV-1 - wywołujący opryszczkę wargową i HSV-2 - odpowiedzialny za opryszczkę płciową. Badania wykazują, że nawet co piąta dorosła osoba może być zarażona wirusem HSV. W większości przypadków choroba przebiega bezobjawowo, co sprzyja rozprzestrzenianiu się wirusa w społeczeństwie.
HSV-1 oprócz okolic ust bardzo często występuje również na genitaliach.Wirus jest również przyczyną zapalenia skóry, spojówek oraz ciężkiego opryszczkowego zapalenia mózgu. Infekcja wirusem HSV-1 stanowi silny czynnik ryzyka w rozwoju choroby Alzheimera oraz innych chorób układu nerwowego. Ludzki herpeswirus 5 (HHV-5) – cytomegalowirus CMV Wirus cytomegalii u zakażonej osoby przenika do śliny, krwi, moczu, łez, nasienia i mleka. Atakuje zwłaszcza ślinianki i nabłonek gardła.
Najbardziej niebezpieczny jest dla płodu i osób z obniżoną odpornością (z AIDS lub po przeszczepach). U noworodków może powodować zakażenie ogólne (nawet śmiertelne), zapalenie wątroby i śledziony, żółtaczkę, utratę słuchu, wady wzroku, zapalenie płuc, mikrocefalię, zaburzenia równowagi lub opóźnienie umysłowe. Ludzki herpeswirus 4 (HHV-4)- wirus Epstein-Barra EBV Wirus atakuje przede wszystkim limfocyty B, w których w uśpieniu przebywa do końca życia.
Czasami aktywność tego wirusa jest onkogenna i wywołuje różną postać chłoniaka oraz raka w obrąbie jamy nosowo-gardłowej. Wirus EBV odpowiedzialny jest za mononukleazę zakaźną o różnym nasileniu. Ryzyko chłoniaka oraz limfoproliferacji znacznie rośnie u chorych z AIDS oraz osób po przeszczepach zażywających leki immunosupresyjne. HHV-6 ludzki herpeswirus typu 6 (zw.
wirus rumienia nagłego), HHV-7 ludzki betaherpeswirus 7, HHV-8 Kaposi's sarcoma associated Herpesvirus (KSHV) Najczęstszym obrazem klinicznym zakażenia wywołanego przez HHV-6, HHV-7 i prawdopodobnie HHV-8 jest nieswoista choroba gorączkowa. Rumień nagły jest klasycznym obrazem klinicznym pierwotnego zakażenia HHV-6 oraz HHV-7. Jest to choroba zakaźna małych dzieci, najczęściej do 2 lat. Okres wylęgania wynosi 7–17 dni.