Cel badania Test polega na oznaczeniu sumarycznej ilości białka obecnego w dobowej zbiórce moczu (kod ICD: TP‑DM, materiał: mocz). Wynik pozwala ocenić integralność kłębuszków i kanalików nerkowych oraz wykluczyć białkomocz pochodzący z krwi lub z dróg moczowych. Wskazania kliniczne Kontrola nefropatii w chorobach przewlekłych, zwłaszcza w cukrzycy, nadciśnieniu tętniczym i chorobach autoimmunologicznych. Monitorowanie wpływu leków o potencjale nefrotoksycznym (np.
aminoglikozydy, cyklosporyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne). Diagnostyka podejrzenia zapalenia kłębuszków nerkowych, kłębuszkowego zapalenia nerek oraz innych chorób kłębuszkowych. Ocena funkcji nerek w ciąży – wykluczenie stanu przedrzucawkowego. Wykrywanie białkomoczu spowodowanego czynnikami przednerkowymi (niewydolność sercowo‑naczyniowa, odwodnienie, gorączka) oraz chorobami dolnych dróg moczowych (infekcje, kamica, nowotwory).
Badanie przy podejrzeniu przeładowania białkiem – szpiczak mnogi (białko Bence‑Jones), hemoglobina po hemolizie, mioglobina po intensywnym wysiłku, beta‑2‑mikroglobulina w chorobach immunologicznych. U osób z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi – regularna kontrola białka w moczu pomaga wykrywać współistniejące zaburzenia metaboliczne i nefrologiczne.
Przygotowanie pacjenta W dniu zbiórki pacjent powinien spożywać zwykłą dietę i płyny, unikając nadmiernego spożycia białka w jednym posiłku. W dniu pobrania nie wolno wykonywać intensywnego wysiłku fizycznego, narażać się na duże wahania temperatury ani doświadczać silnego stresu emocjonalnego. W dniu zbiórki należy powstrzymać się od przyjmowania leków przeciwbólowych (np. ibuprofen) i innych potencjalnie nefrotoksycznych, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Cała objętość moczu wydalanego w ciągu 24 godzin musi być zebrana w jednym szczelnym pojemniku; pominięcie lub podwójne oddanie może zafałszować wynik. Metoda Pacjent rozpoczyna zbiórkę od pierwszego oddania po całkowitym opróżnieniu pęcherza i kontynuuje przez kolejne 24 godziny, przechowując mocz w pojemniku w temperaturze 2‑8 °C lub w lodówce.
Po zakończeniu zbiórki próbka poddawana jest analizie chemicznej metodą biuretową lub metodą pirogalową (pyrogallol‑red), które umożliwiają precyzyjne określenie masy białka (granica wykrywalności ≈5 mg). Wynik podaje się w miligramach na dobę (mg/24 h). Interpretacja wyników Norma wydalania białka w 24‑godzinnym moczu wynosi do 150 mg/24 h.