Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i identyfikację monoklonalnych immunoglobulin (M‑protein) w surowicy krwi przy użyciu techniki immunofiksacji elektroforetycznej. Pozwala to na rozróżnienie białek monoklonalnych od polisklonalnych, co jest kluczowe w diagnostyce dyscracji plazmocytarnych. Wskazania kliniczne Podejrzenie szpiczaka mnogiego, szpiczaka plazmocytowego lub innych nowotworów komórek plazmatycznych.
Makroglobulinemia Waldenströma, chłoniak z cechami plazmocytowymi. Niejasne podwyższenie poziomu białka całkowitego lub gamma w badaniach biochemicznych. Objawy neurologiczne o niejasnej etiologii (np. neuropatia, encefalopatia) mogące być związane z białkami monoklonalnymi. Monitorowanie odpowiedzi na leczenie i wykrywanie nawrotu choroby. Materiał biologiczny Krew żylna – pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu.
Surowica – uzyskana po odwirowaniu krwi i odcedzeniu skrzepu. Metoda Próbka surowicy poddawana jest elektroforezie w żelu, a następnie na wyselekcjonowane obszary nakłada się antyciała skierowane przeciwko poszczególnym klasom i podklasom immunoglobulin (IgG, IgA, IgM, κ, λ). Kompleksy immunoglobulin‑przeciwciało są utrwalane (immunofiksacja) i wizualizowane przy użyciu barwników lub metod chemiluminescencji, co umożliwia określenie typu i ciężaru monoklonalnego białka.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani farmakologicznego. Próbka powinna być pobrana po 8‑godzinnym okresie postu, jeśli jednocześnie planowane są badania biochemiczne, aby uniknąć wpływu posiłku na parametry białkowe. Interpretacja wyników Obecność wyraźnego pasma o jednorodnej mobilności wskazuje na białko monoklonalne. Typ immunoglobuliny (klasa i podklasa) oraz łańcuch lekki (κ lub λ) określa się na podstawie użytych antyciał.
Brak wyraźnych pasm sugeruje brak M‑protein lub ich poziom poniżej progu detekcji (zwykle Wynik dodatni wymaga dalszej oceny – badania obrazowe, badanie szkieletu, ocena czynników ryzyka. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Monoklonalne immunoglobuliny mogą wywoływać zaburzenia autoimmunologiczne, w tym zapalenie mózgu, zapalenie nerwów obwodowych oraz zespół PANS/PANDAS.
Dlatego test immunofiksacji jest przydatny w diagnostyce przyczyn neurologicznych objawów u osób z ASD lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdy istnieje podejrzenie udziału białek monoklonalnych.