Cel badania Pomiar całkowitego stężenia białka w płynie z jamy ciała (np. płynie otrzewnowym, opłucnowym) służy do oceny równowagi białkowej organizmu, wykrywania zaburzeń funkcji wątroby i nerek oraz rozróżniania przyczyn powstawania wysięków (przejawów obrzękowych, zapalnych lub nowotworowych). Badanie jest także przydatne w ocenie stanu odżywienia pacjenta oraz w monitorowaniu przebiegu chorób współistniejących z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Wskazania kliniczne Diagnostyka przyczyn nagromadzenia płynu w jamie brzusznej (ascites) lub opłucnej (wysięk płucny). Ocena funkcji wątroby i nerek w kontekście zaburzeń metabolicznych. Monitorowanie stanu odżywienia, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których niedożywienie jest częstym powikłaniem. Rozróżnianie płynów przetłuszczonych (transudat) od zapalnych (egzudat) w oparciu o kryteria Lighta.
Kontrola postępu chorób układu sercowo-naczyniowego, w tym niewydolności serca, które mogą wpływać na ciśnienie hydrostatyczne w naczyniach. Metoda Stężenie białka całkowitego oznacza się metodą biuretową lub metodą kolorometryczną po rozpuszczeniu próbki w odczynnym roztworze. Wynik podaje się w gramach na decylitr (g/dl) lub gramach na litr (g/L).
Analiza przeprowadzana jest w laboratorium klinicznym przy użyciu automatycznych analyserów biochemicznych, co zapewnia wysoką precyzję i powtarzalność pomiaru. Interpretacja wyników Stężenie niskie ( – sugeruje płyn transudatowy, najczęściej związany z niewydolnością serca, marskością wątroby lub zespołem nerkowym. Stężenie podwyższone (>3,0 g/dl) – wskazuje na płyn egzudatowy, typowy dla stanów zapalnych, zakażeń, nowotworów lub urazów.
Wartości pośrednie wymagają oceny dodatkowych parametrów, takich jak albumina, LDH, czy stosunek białka płynu do białka surowicy, aby precyzyjnie sklasyfikować płyn. U pacjentów z ASD, PANS/PANDAS i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi podwyższone stężenie białka może odzwierciedlać przewlekły stan zapalny lub zaburzenia metaboliczne, które wpływają na ich ogólny stan zdrowia.
Przygotowanie pacjenta Próbka pobierana jest sterylną igłą lub kaniulą pod kontrolą ultrasonograficzną lub kliniczną, w zależności od lokalizacji płynu. Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani farmakologicznego, jednak przed pobraniem należy unikać silnych leków przeciwzapalnych, które mogą wpływać na parametry biochemiczne płynu. Kod ICD Badanie oznaczone jest kodem ICD I77 – „Zaburzenia tętnic, tętniczek i kapilar”.