Przejdź do treści

Bezpośredni test antyglobulinowy

Cel badania Bezpośredni test antyglobulinowy (direct antiglobulin test, DAT) służy do wykrywania w żywej krwi przeciwciał klasy IgG oraz fragmentów układu dopełniacza (C3) przyłączonych do powierzchni własnych erytrocytów. Obecność tych kompleksów wskazuje na proces immunologiczny prowadzący do hemolizy. Wskazania kliniczne Autoimmunologiczna anemia hemolityczna (AIHA) – podejrzenie na podstawie niejasnej anemii, podwyższonego poziomu bilirubiny i retikulocytów.

Choroba hemolityczna noworodka (HDN) – ocena noworodka po niezgodności grup krwi matki i dziecka. Reakcje transfuzjne typu hemolitycznego – szybka diagnostyka po podejrzeniu niezgodności antygenowej. penicyliny, cefalosporyny, metotreksat). Niejaskie stany podwyższonej hemolizy w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdzie współistnieją choroby autoimmunologiczne. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew pełną (EDTA) w ilości 2‑3 ml.

Próbka powinna być dostarczona do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania, w temperaturze pokojowej. Nie wymaga się specjalnego przygotowania dietetycznego ani odstawienia leków, chyba że lekarz zaleci inaczej. Erytrocyty z próbki są dokładnie myte w celu usunięcia niespecyficznego osocza. Do komórek dodaje się przeciwciała antyglobulinowe (reagenty anty‑IgG i anty‑C3) w formie roztworu.

Jeśli na powierzchni erytrocytów znajdują się przyłączone przeciwciała lub fragmenty dopełnienia, dochodzi do aglutynacji (zlepiania) komórek, co jest widoczne gołym okiem lub pod mikroskopem. Interpretacja wyników Pozytywny wynik – wykryto aglutynację, co potwierdza obecność antyglobulin na erytrocytach. Wskazuje na autoimmunologiczną lub immunologicznie wywołaną hemolizę.

Negatywny wynik – brak aglutynacji; przyczyny anemii nie są związane z przeciwciałami przyłączonymi do erytrocytów. Wartość progowa może być określona jako „słaby”, „umiarkowany” lub „silny” w zależności od intensywności reakcji. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Osoby z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, częściej wykazują współistniejące choroby autoimmunologiczne.

Wykrycie autoimmunologicznej anemii może wyjaśniać niektóre objawy, takie jak zmęczenie, pogorszenie funkcji poznawczych czy nasilenie zachowań stereotypowych. Dlatego test antyglobulinowy jest istotnym elementem kompleksowej oceny medycznej pacjentów z ASD i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.