Cel badania Oznaczenie poziomu β‑hCG w surowicy krwi ma na celu wykrycie obecności podjednostki beta ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej, hormonu charakterystycznego dla ciąży oraz niektórych nowotworów trofoblastycznych i germinalnych. Test jest wykorzystywany zarówno w ginekologii, położnictwie, jak i onkologii. Wskazania kliniczne Wczesne potwierdzenie ciąży (od 6‑10 dni po zapłodnieniu). Ocena wieku ciążowego oraz monitorowanie dynamiki wzrostu β‑hCG w kolejnych tygodniach.
Rozpoznanie ciąży pozamacicznej, ciąży mnogiej i ciąży molarnej. Diagnostyka i kontrola terapii guzów wydzielających hCG, m.in. chorób trofoblastycznych, nasieniaków jądra, niektórych nowotworów jajnika, płuca, piersi oraz jelita grubego. Uzupełnienie złożonych testów przesiewowych w pierwszym trymestrze (β‑hCG + PAPP‑A + inne markery) w ocenie ryzyka zespołów chromosomalnych, które zwiększają prawdopodobieństwo zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu.
Monitorowanie odpowiedzi na leczenie w chorobach nowotworowych wydzielających hCG oraz w przypadkach podejrzenia nawrotu. Materiał do badania i przygotowanie pacjenta Kod ICD: B‑HCG Materiał biologiczny: Krew żylna – surowica. Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych, odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, jeśli analiza nie zostanie wykonana w ciągu 24 h. Zaleca się pobranie krwi rano po co najmniej 8‑godzinnym poście.
Pacjentka powinna podać datę ostatniej miesiączki oraz, jeśli dostępna, przybliżony wiek ciąży ustalony w badaniu ultrasonograficznym. Przed pobraniem należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego i silnego stresu. Metoda badania Stężenie β‑hCG mierzy się metodą immunochemiluminescencji (elektrochemiluminescencji) – wysokoczułym testem immunologicznym, który zapewnia dokładny pomiar w szerokim zakresie od kilku do kilkuset tysięcy mIU/mL.
Test charakteryzuje się krótkim czasem analizy i wysoką specyficznością podjednostki beta, co eliminuje wpływ podjednostki alfa. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa u kobiet niebędących w ciąży: Wczesna ciąża (pierwszy trymestr): dynamiczny, wykładniczy wzrost – poziom zazwyczaj podwaja się co 48‑72 h, osiągając szczyt w 8‑12 tygodniu. Po 20‑tym tygodniu: poziom stopniowo spada i utrzymuje się na niskim stałym poziomie do porodu.
Podwyższone wartości mogą wskazywać na: Ciążę mnogą lub molarną. Ciążę pozamaciczną (charakterystyczny wolniejszy przyrost, brak podwajania co 48‑72 h). chorioidalny rak płodowy, ciąża molekularna). Nowotwory germinalne (nasieniaki jądra, niektóre nowotwory jajnika). Rzadko – nowotwory jelita grubego, płuca, piersi. Obniżone lub nieprawidłowo niskie wyniki: mogą sugerować niewłaściwy rozwój płodu, zwiększone ryzyko poronienia lub wczesny poród.