Cel badania Analiza poziomu β‑defensyny w stolcu pozwala określić aktywność wrodzonej odpowiedzi immunologicznej błony śluzowej jelita. β‑defensyny są małymi, kationowymi peptydami o właściwościach antybakteryjnych, przeciwwirusowych i przeciwgrzybiczych, produkowanymi głównie przez komórki nabłonkowe przewodu pokarmowego. Ich zmienione stężenie wskazuje na zaburzenia integralności bariery jelitowej, stany zapalne lub zmiany mikrobiologiczne.
Wskazania kliniczne Choroby zapalne jelit (np. choroba Crohna – ICD‑10 K50, wrzodziejące zapalenie jelita grubego – ICD‑10 K51) Zespół jelita drażliwego oraz inne zaburzenia czynnościowe (ICD‑10 K58) Infekcje przewodu pokarmowego, w tym bakteryjne, wirusowe i pasożytnicze Dysbioza jelitowa i zaburzenia równowagi mikroflory Choroby autoimmunologiczne jelit, np.
celiakia (ICD‑10 K90.0) Ocena stanu bariery jelitowej w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (ICD‑10 F84.0) i innych zespołów spektrum neurodevelopmentalnego Metoda Próbka kału jest poddawana ekstrakcji białek, a stężenie β‑defensyny oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiczną (Western blot) z użyciem specyficznych przeciwciał monoklonalnych. Wynik podaje się w ng/g masy kału.
Przygotowanie pacjenta Unikaj przyjmowania antybiotyków, probiotyków i leków immunosupresyjnych na co najmniej 14 dni przed pobraniem próbki. Nie zaleca się specjalnej diety, ale warto unikać bardzo tłustych lub ciężkostrawnych posiłków w dniu pobrania. Próbkę pobiera się w czystym, jednorazowym pojemniku, najlepiej w warunkach sterylnych. Próbkę należy przechowywać w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania.
Interpretacja wyników Typowe zakresy referencyjne dla zdrowych osób wynoszą 0‑200 ng/g kału, jednak wartości mogą się różnić w zależności od laboratorium. Podwyższone poziomy – sugerują aktywację układu odpornościowego błony śluzowej, co może wystąpić w chorobach zapalnych jelit, infekcjach, dysbiozie oraz w stanach zwiększonej przepuszczalności jelit (tzw.
Obniżone poziomy – mogą wskazywać na upośledzoną produkcję peptydów antybakteryjnych, co obserwuje się przy niektórych zaburzeniach immunologicznych, długotrwałym stosowaniu sterydów lub w ciężkiej dysbiozie. Powiązania z innymi badaniami W diagnostyce kompleksowej zaleca się łączenie wyniku β‑defensyny z: badaniem kalprotektyny (wskaźnik zapalenia jelit), mikrobiologiczną kulturą kału oraz analizą metagenomiczną mikroflory, badaniami serologicznymi (np.