Cel badania Analiza ma na celu wyznaczenie dokładnego poziomu barbituranów w surowicy, co pozwala na: monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii lekowej, sprawdzenie zgodności przyjmowania leku z zaleceniami lekarza, wczesne wykrycie przypadków przedawkowania lub toksyczności, ocenę ewentualnych interakcji z innymi lekami. Wskazania kliniczne Regularna kontrola terapeutyczna u pacjentów przyjmujących barbiturany (np.
fenobarbital, tiopental) w leczeniu padaczki, zaburzeń lękowych, bezsenności lub innych stanów neurologicznych. Diagnostyka przyczyn objawów toksycznych, takich jak nadmierna senność, depresja oddechowa, zaburzenia świadomości czy nieprawidłowa reakcja neurologiczna. Weryfikacja przyjmowania leku w sytuacjach podejrzenia nadużycia lub nieprzestrzegania zaleceń terapeutycznych.
Badanie w przypadkach podejrzenia ostrego zatrucia barbituranami – zarówno w wyniku wypadku, jak i celowego przedawkowania. Ocena poziomu barbituranów u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), które mogą być leczone lekami przeciwpadaczkowymi z grupy barbituranów. Monitorowanie zmian stężenia w trakcie wprowadzania lub modyfikacji terapii skojarzonej (np. leki przeciwdrgawkowe, antybiotyki, leki przeciwzakrzepowe).
Materiał biologiczny Surowica (serum) – 2 ml krwi pobranej z żyły obwodowej przy użyciu standardowych technik pobierania. Metoda Stężenie barbituranów wyznacza się metodami o wysokiej czułości i specyficzności, najczęściej: Chromatografia gazowa sprzężona ze spektrometrią mas (GC‑MS) – pozwala na separację i identyfikację poszczególnych związków oraz ich metabolitów.
Chromatografia cieczowa z tandemową spektrometrią mas (LC‑MS/MS) – zapewnia bardzo niski próg wykrywalności i szeroki zakres pomiarowy. Testy immunoenzymatyczne (ELISA) – stosowane jako szybkie przesiewy, wymagające potwierdzenia wyników metodą chromatograficzną ze względu na możliwość fałszywych wyników.
Zakres wykrywalności tych technik wynosi od kilku nanogramów na mililitr (ng/ml) do kilku mikrogramów na mililitr (µg/ml), co umożliwia zarówno wykrycie śladowych dawek, jak i wysokich stężeń toksycznych. Interpretacja wyników Interpretacja zależy od konkretnego preparatu, dawki oraz czasu od ostatniej przyjętej dawki.