Cel badania Test Banan F92 ma na celu wykrycie i kwantyfikację wybranych substancji biochemicznych w krwi, które wykazują korelację z zaburzeniami zachowania klasyfikowanymi w ICD‑10 pod kodem F92 oraz z patofizjologią zaburzeń neurorozwojowych, takich jak autyzm, PANS i PANDAS. Wskazania kliniczne Diagnostyka przyczyn zachowań patologicznych u dzieci i młodzieży (ICD‑10 F92).
Wsparcie w ocenie podejrzenia zaburzeń neurorozwojowych, w tym spektrum autyzmu oraz zespołów immunologicznych (PANS/PANDAS). Monitorowanie zmian biochemicznych w trakcie terapii behawioralnej, farmakologicznej lub interwencji dietetycznych. Badanie przesiewowe u pacjentów z niejasnymi objawami neurobehawioralnymi. Uzupełnienie oceny w przypadkach oporności na standardowe metody terapeutyczne.
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: Krew pełna pobrana z żyły obwodowej – 5 – 10 ml, następnie odwirowana w celu uzyskania surowicy. Przygotowanie: Pacjent powinien zachować co najmniej 8‑godzinny post (woda dozwolona). Należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego, przyjmowania suplementów witaminowo‑mineralnych oraz leków wpływających na układ nerwowy (np. SSRI, leki przeciwdepresyjne) w dniu pobrania, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Próbka powinna być transportowana w temperaturze 2‑8 °C i dostarczona do laboratorium w ciągu 4 godzin od pobrania. Metoda badania Analiza przeprowadzana jest przy użyciu połączonych technik immunochemicznych (ELISA) oraz chromatografii cieczowej sprzężonej z spektrometrią mas (LC‑MS/MS). Pozwala to na jednoczesne określenie stężeń neuroprzekaźników, ich metabolitów oraz wybranych cytokin zapalnych z wysoką czułością i specyficznością.
Zakres badanych parametrów Serotonina oraz jej główny metabolit 5‑hydroksyindolooctowy (5‑HIAA). Katecholaminy – dopamina, noradrenalina oraz ich metabolity (HVA, MHPG). Wybrane cytokiny zapalne: interleukina‑6 (IL‑6), czynnik martwicy nowotworów‑α (TNF‑α) oraz interleukina‑1β (IL‑1β) – w zależności od wybranego protokołu. Dodatkowo opcjonalnie: kortyzol, kwas homocysteinowy i wskaźniki stresu oksydacyjnego (np.
Interpretacja wyników Wyniki należy oceniać w kontekście klinicznym oraz historii medycznej pacjenta. Najważniejsze elementy interpretacyjne: Poziomy neuroprzekaźników poza ustalonymi zakresami referencyjnymi mogą wskazywać na dysregulację szlaków monoaminowych, co jest częstym elementem patofizjologii zaburzeń zachowania i spektrum autyzmu.