Cel badania Określenie koncentracji baklofenu w moczu w celu: monitorowania terapii spastyczności i innych zaburzeń ruchowych, sprawdzenia zgodności pacjenta z przyjmowaniem leku (adherencja), wykrywania przedawkowania lub niewystarczającego poziomu leku, oceny wpływu współistniejących chorób (np. zaburzenia neurorozwojowe) oraz interakcji lekowych na farmakokinetykę baklofenu. Wskazania kliniczne kontrola terapeutyczna u pacjentów leczonych baklofenem (np.
w spastyczności po udarze, urazie rdzenia kręgowego, stwardnieniu rozsianym), monitorowanie leczenia u osób z autyzmem lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, które mogą wymagać baklofenu w celu redukcji napięcia mięśniowego lub zachowań agresywnych, ocena przyjmowania leku w sytuacjach podejrzenia nieprzestrzegania zaleceń, badanie toksykologiczne w przypadkach podejrzenia przedawkowania lub interakcji z innymi lekami (np.
gabapentyna, benzodiazepiny), przygotowanie do procedur diagnostycznych lub chirurgicznych wymagających wiedzy o aktualnym poziomie leku. Materiał Świeży mocz (minimum 30 ml) pobrany w warunkach sterylnych. Próbka powinna być oznaczona datą i godziną pobrania oraz przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 24 h przed analizą, lub zamrożona przy –20 °C przy dłuższym przechowywaniu.
Metoda Stężenie baklofenu w moczu wyznacza się metodą chromatografii cieczowej sprzężonej z spektrometrią mas (LC‑MS/MS) lub wysokosprawną chromatografią cieczową z detekcją UV (HPLC‑UV). Metoda zapewnia wysoką czułość (dolny próg wykrywalności Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani farmakologicznego. Pacjent powinien oddać próbkę moczu w czystym pojemniku, unikając zanieczyszczenia śliną, krwią czy fekaliami.
W przypadku terapii stałej zaleca się pobranie próbki w stałej porze dnia (np. rano) oraz, jeżeli to możliwe, po ostatniej dawce leku (ok. 4‑6 h po przyjęciu), aby uzyskać reprezentatywny wynik. Interpretacja wyników Wynik podawany jest jako stężenie baklofenu w moczu (ng/ml lub µg/l).
Interpretacja zależy od: dawki przyjmowanego leku – wyższe dawki zazwyczaj dają wyższe stężenia w moczu, czas od ostatniej dawki – krótszy odstęp zwiększa wynik, funkcji nerek – upośledzona filtracja może prowadzić do podwyższonych poziomów, obecności interakcji lekowych wpływających na metabolizm baklofenu.