Cel badaniaBadanie VDRL (Venereal Disease Research Laboratory) oraz RPR (Rapid Plasma Reagin) ma na celu identyfikację w surowicy krwi przeciwciał (głównie IgM i IgG) skierowanych przeciwko antygenom krętka Treponema pallidum. Jest to test przesiewowy, który umożliwia wczesne wykrycie osób potencjalnie zakażonych kiłą i skierowanie ich do dalszej, bardziej specyficznej diagnostyki.
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjentaDo przeprowadzenia testu wymagana jest jednorazowa próbka krwi pobrana z żyły (krew pełna, później odwirowana do uzyskania surowicy). Nie jest konieczna specjalna dieta ani odstawienie leków. Zaleca się pobranie krwi po co najmniej 8‑godzinnym okresie spoczynku, aby zminimalizować wpływ czynników fizjologicznych. MetodaObie wersje testu opierają się na reakcji flokulacji.
Do próbki surowicy dodaje się przygotowane antygeny zawierające lipidy i białka pochodzące od Treponema pallidum. Obecność przeciwciał powoduje zmętnienie mieszaniny (flokulację), które jest oceniane wizualnie w przypadku RPR lub pod mikroskopem w wersji VDRL. Wynik podawany jest jako dodatni/ujemny oraz, w razie dodatku, jako tytuł (np.
Wskazania kliniczneRutynowe badanie przesiewowe u osób z objawami sugerującymi kiłę (wrzody, wysypka, powiększone węzły chłonne).Ocena ryzyka zakażenia w grupie osób z innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową, w tym HIV.Badanie prenatalne w ramach zespołu TORCH (pierwszy, drugi i trzeci trymestr oraz przy porodzie).Screening dawców krwi i narządów przed przetoczeniem.Monitorowanie skuteczności leczenia kiły poprzez obserwację spadku tytułu przeciwciał.
Interpretacja wynikówDodatni wynik – wskazuje na obecność przeciwciał przeciwko antygenom krętka. Ze względu na znaczny odsetek fałszywych dodatnich (np.
toczeń, ciąża, niektóre infekcje wirusowe, malaria) wynik wymaga potwierdzenia testem krętkowym (FTA‑ABS, TPPA, ELISA/CLIA).Ujemny wynik – nie wyklucza zakażenia w bardzo wczesnym okresie (okres okienkowy) oraz po skutecznym leczeniu, kiedy przeciwciała mogą już zaniknąć.Tytułowanie – określa się stosunek rozcieńczenia, w którym wciąż obserwuje się reakcję flokulacji (np.