Cel badania Test ma na celu wykrycie i określenie obecności alloprzeciwciał – przeciwciał powstałych w odpowiedzi na antygeny czerwonych krwinek pochodzących od innego dawcy, płodu lub przeszłej transfuzji. Wynik pozwala ocenić ryzyko konfliktu serologicznego przy podawaniu krwi oraz w ciąży. Wskazania kliniczne Przed planowaną transfuzją, aby wykluczyć ryzyko reakcji hemolitycznej.
Kobiety w ciąży – wykrycie alloimmunizacji przeciwko antygenom systemów Rh, Kell, Duffy, MNS i innym. Noworodki z podejrzeniem choroby hemolitycznej noworodka (CHN). Pacjenci z historią transfuzji, poprzednimi reakcjami serologicznymi lub niewyjaśnioną anemią hemolityczną. Osoby z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, które wymagają transfuzji lub intensywnego monitorowania immunologicznego.
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: surowica lub osocze pobrane z żyły (krew pełna, następnie odwirowana). Przygotowanie: nie jest wymagana specjalna dieta; należy powstrzymać podanie immunoglobulin, leków immunosupresyjnych lub terapii przeciwciałami w ciągu 48 h przed pobraniem, o ile nie zagraża to bezpieczeństwu pacjenta. Metoda W badaniu stosuje się pośredni test aglutynacji (Indirect Antiglobulin Test, IAT).
Surowica pacjenta jest inkubowana z panelami erytrocytów testowych zawierającymi zestaw znanych antygenów. Po odwirowaniu dodaje się antyglobulinę antyczłowieka; pojawienie się aglutynacji świadczy o obecności alloprzeciwciała. Dodatkowo przeprowadza się titrację i identyfikację specyficzności (np. anti‑D, anti‑K, anti‑C, anti‑E). Interpretacja wyników Wynik negatywny – brak wykrywalnych alloprzeciwciał; transfuzja może być przeprowadzona bez dodatkowego ryzyka serologicznego.
Wynik pozytywny – wykryto przeciwciała; konieczna jest dalsza identyfikacja ich specyficzności i określenie tytułu, co umożliwia dobór kompatybilnych jednostek krwi. U kobiet w ciąży wynik dodatni wymaga oceny ryzyka CHN oraz rozważenia podania immunoglobuliny anty‑D (RhIg) w 28.
Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych Osoby z autyzmem oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi często wymagają częstszych interwencji medycznych, w tym transfuzji, ze względu na współistniejące problemy zdrowotne (np. zaburzenia metaboliczne, infekcje, zaburzenia hematologiczne). Regularne badanie alloprzeciwciał zwiększa bezpieczeństwo tych procedur, minimalizując ryzyko powikłań hemolitycznych.