Cel badania Test określa stężenie swoistych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciw alergenowi pochodzącemu z pyłku babki lancetowatej (Betula pendula). Dzięki temu można zweryfikować, czy objawy kliniczne (np. katar sienny, astma, atopowe zapalenie skóry) są związane z reakcją immunologiczną na ten konkretny alergen. Wskazania kliniczne Ciężkie i nawracające objawy alergiczne, takie jak astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa czy atopowe zapalenie skóry.
Diagnoza alergii u małych dzieci oraz niemowląt, u których trudno wykonać testy skórne. Ocena przyczyn nasilenia objawów alergicznych w kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, ADHD), gdzie alergiczne stany zapalne mogą wpływać na zachowanie i funkcje poznawcze. Monitoring skuteczności terapii odczulającej lub farmakologicznej. Metoda Badanie przeprowadza się metodą immunoenzymatyczną (np.
Do probówki z surowicą pacjenta dodaje się standaryzowaną frakcję białkową pyłku babki lancetowatej. Swoiste IgE wiąże się z alergenem, a następnie zostaje wykryte przy użyciu enzymatycznie znakowanego przeciwciała anty‑IgE. Intensywność sygnału jest przeliczana na jednostki kU/L, co pozwala na określenie stopnia uczulenia. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga postu; można pobrać krew w dowolnym momencie dnia. Unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np.
cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych lub wziewnych na co najmniej 48 h przed pobraniem próbki. W dniu pobrania nie należy przebywać w środowisku o podwyższonym stężeniu pyłku babki lancetowatej (np. lasy, parki), aby nie zakłócić wyniku. Interpretacja wyników Wynik podaje się w jednostkach kU/L. Zakresy interpretacyjne (zgodnie z wytycznymi producenta) są następujące: <0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał, wynik uznaje się za negatywny.
0,35‑0,70 kU/L – niska czułość, możliwa reakcja przy wysokim narażeniu. 0,70‑3,50 kU/L – łagodna alergia. 3,50‑17,50 kU/L – umiarkowana alergia. >17,50 kU/L – silna alergia, zwiększone ryzyko ciężkich objawów klinicznych. Wartości należy zawsze interpretować w kontekście objawów klinicznych oraz historii pacjenta. Wysokie stężenia swoistych IgE mogą wskazywać na potrzebę dalszej oceny alergologicznej oraz rozważenie terapii odczulającej.