Przejdź do treści

Antystreptolizyna O ASO

Cel badania Test ASO służy do oznaczenia stężenia przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko streptolizynie O – białku toksycznemu produkowanemu przez Streptococcus pyogenes (paciorkowce beta‑hemolizujące grupy A). Wzrost tych przeciwciał świadczy o niedawnej ekspozycji na bakterie i pomaga w ocenie ryzyka powikłań poinfekcyjnych. Wskazania kliniczne Podejrzenie aktualnego lub przeszłego zakażenia paciorkowcami grupy A.

Diagnostyka chorób powikłujących po infekcjach streptokokowych, takich jak gorączka reumatyczna, kłębuszkowe zapalenie nerek (PSGN), zapalenie wsierdzia, szkarlatyna. Kontrola przebiegu leczenia i ocena ewentualnych nawrotów choroby (badanie powtarzane co 2‑4 tygodnie).

Wsparcie diagnostyki zespołów neuroimmunologicznych – PANS, PANDAS – oraz ich wystąpień u dzieci i młodzieży z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), gdzie infekcja streptokokowa może prowokować lub nasilać objawy neuropsychiatryczne. Objawy sugerujące infekcję streptokokową: gorączka, zapalenie gardła, wysypka, krwiomocz, obrzęki kończyn dolnych. Przygotowanie pacjenta Nie ma wymogów specjalnych dotyczących diety czy przyjmowania płynów przed pobraniem krwi.

Należy jednak unikać antybiotyków w ciągu ostatnich 2‑3 tygodni, gdyż mogą one tłumić odpowiedź immunologiczną i dawać wynik fałszywie niski. Materiał Jednorazowa próbka krwi żylnej pobrana do probówki z antykoagulantem (EDTA) lub do probówki na surowicę, zgodnie z wytycznymi laboratorium. Próbka powinna być dostarczona do analizy w ciągu 2‑4 godzin lub przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 24 h.

Metoda Oznaczenie odbywa się metodą immunoturbidymetryczną oraz aglutynacji. Tworzy się kompleks antygen‑przeciwciało, co powoduje zmętnienie roztworu; zmiana przejrzystości jest mierzone fotometrycznie i przeliczana na jednostki IU/ml.

Normy (wartości referencyjne) Dzieci (do 15 lat): <150 IU/ml Dorośli: <200 IU/ml Interpretacja wyników Poziom przeciwciał ASO zaczyna rosnąć 1‑2 tygodnie po zakażeniu, osiąga maksymalny szczyt w 3‑6 tygodniu i zazwyczaj powraca do normy w ciągu kolejnych kilku tygodni. Wynik podwyższony: obserwowany w 80‑85 % przypadków aktywnej infekcji paciorkowcami. Szczególnie wysokie wartości występują przy ostrym zapaleniu reumatycznym.