Przejdź do treści

Antykoagulant tocznia DRVVT

Cel badania Badanie Antykoagulant tocznia, znane jako dRVVT (diluted Russell Viper Venom Time), ma na celu identyfikację przeciwciał przeciwko fosfolipidom – tzw. Obecność tych przeciwciał jest charakterystyczna dla zespołu antyfosfolipidowego (APS) i może tłumaczyć nieprawidłowo wydłużone wyniki aPTT w rutynowych badaniach koagulologicznych.

Wskazania kliniczne Diagnostyka zespołu antyfosfolipidowego (APS), choroby autoimmunologicznej zwiększającej ryzyko zakrzepicy żył i tętnic. Wyjaśnienie przyczyn przedłużonego czasu aPTT wykrytego w standardowych badaniach laboratoryjnych. Historia zakrzepicy, w tym zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, udaru mózgu lub innych zdarzeń zakrzepowo‑zatorowych. Problemy reprodukcyjne: nawracające poronienia, utrata płodu, przedwczesne porody bez wyraźnej przyczyny.

Ocena ryzyka zakrzepowo‑zatorowego u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), u których obserwuje się podwyższoną częstość przeciwciał antyfosfolipidowych, co może wpływać na mikrokrążenie mózgowe i nasilać objawy neurobehawioralne. Monitorowanie pacjentów po przeszczepach, przy leczeniu immunosupresyjnym lub w chorobach autoimmunologicznych, gdzie występuje ryzyko rozwoju LA.

Materiał biologiczny Do przeprowadzenia testu wykorzystuje się krew pobraną w probówce zawierającej antykoagulant cytrynianowy (Na‑citrate 3,2 %). Próbka musi być pobrana zgodnie z wytycznymi dla badań koagulologicznych, aby zapewnić prawidłowy stosunek krwi do antykoagulantu. Metoda Procedura opiera się na działaniu jadu węża Russell’s viper, który bezpośrednio aktywuje czynnik X, pomijając wczesne etapy kaskady krzepnięcia.

W obecności przeciwciał przeciwfosfolipidowych reakcja jest hamowana, co objawia się wydłużeniem czasu powstawania skrzepu. Test składa się z dwóch etapów: Rozcieńczenie surowicy pacjenta w ściśle określonych proporcjach z buforem kontrolnym. Dodanie roztworu jadu węża do próbki i pomiar czasu do powstania skrzepu (sekundy). Powtórzenie pomiaru po dodaniu nadmiaru fosfolipidów – w tym tzw.

„test potwierdzający”, który neutralizuje działanie LA i powinien skrócić wydłużony czas krzepnięcia. Wynik testu porównuje się z wartością kontrolną oraz z wynikiem po dodatku fosfolipidów. Dodatkowo, w niektórych laboratoriach stosuje się równoległe badanie „screening” i „confirmatory” w jednej probówce.