Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w materiale pobranym z pochwy specyficznego antygenu pasożyta Trichomonas vaginalis. Potwierdzenie obecności antygenu świadczy o aktywnym zakażeniu rzęsistkowicą. Wskazania kliniczne Typowe objawy rzęsistkowicy: żółto‑zielone upławy, świąd, pieczenie, dyskomfort przy oddawaniu moczu lub podczas stosunku seksualnego.
Badania przesiewowe u kobiet z czynnikami ryzyka, takimi jak liczne partnerki seksualne, brak stałego partnera lub historia poprzednich infekcji przenoszonych drogą płciową. Kontrola skuteczności leczenia po podaniu metronidazolu, tinidazolu lub innych środków przeciwpierwotniakowych. Ocena potencjalnego wpływu przewlekłej infekcji na ogólny stan zdrowia, w tym możliwe powiązania z zaburzeniami immunologicznymi u osób z ASD.
Przygotowanie do ciąży – eliminacja infekcji przed planowanym poczęciem zmniejsza ryzyko powikłań ciążowych. Materiał i przygotowanie pacjenta Do testu używa się wymazu z pochwy. Próbkę pobiera się sterylną wymazówką, najlepiej przed rozpoczęciem terapii antybiotykowej oraz przed użyciem środków higienicznych (mydła, żele intymne).
Pacjentka powinna powstrzymać się od stosunku seksualnego oraz wprowadzania jakichkolwiek substancji do pochwy przez co najmniej 24 godziny przed pobraniem materiału. Metoda Test oparty jest na technice immunochromatograficznej (szybki test punktowy) oraz, w wersji laboratoryjnej, metodzie ELISA. W obu przypadkach wykorzystywane są znakowane przeciwciała skierowane przeciwko antygenowi T.
Po dodaniu wymazu do komory testowej, antygen, o ile jest obecny, łączy się z przeciwciałami, co prowadzi do powstania widocznej linii w oknie testowym. Testy immunochromatograficzne dają wyniki w 15‑20 minut, natomiast ELISA zapewnia wyższą czułość (≥95 %) i swoistość (≥98 %). Interpretacja wyników Pozytywny wynik – widoczna linia w oknie testowym potwierdza obecność antygenu T. vaginalis i wskazuje na aktywną infekcję.
Negatywny wynik – brak linii w oknie testowym przy jednoczesnym pojawieniu się linii kontrolnej oznacza, że w próbce nie wykryto antygenu. W przypadku silnych objawów klinicznych zaleca się powtórzenie testu lub zastosowanie metody molekularnej (PCR), która ma wyższą czułość. Nieprawidłowy wynik – brak linii kontrolnej świadczy o błędzie technicznym (np. niewłaściwe pobranie próbki, uszkodzona testowa karta). Należy powtórzyć badanie, używając nowej próbki.