Cel badania Badanie ma na celu identyfikację w próbce moczu antygenów bakterii Streptococcus pneumoniae. Wykrycie tych cząsteczek pozwala na szybką diagnostykę zakażenia pneumokokowego, które najczęściej manifestuje się jako ostre zapalenie płuc, ale może także wywoływać inne infekcje układu oddechowego. Wskazania kliniczne Ostre zapalenie płuc o niejasnym pochodzeniu, gdy wynik wymazu z dróg oddechowych jest niejednoznaczny lub niemożliwy do uzyskania.
Pacjenci z ciężkim przebiegiem infekcji, u których pobranie wymazu jest technicznie utrudnione (np. małe dzieci, osoby nieprzytomne). Osoby z obniżoną odpornością – np. po przeszczepie, w trakcie chemioterapii, z HIV. Dzieci i młodzież z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ze spektrum autyzmu (ASD), u których infekcje dróg oddechowych mogą nasilać objawy neurobehawioralne. Monitorowanie skuteczności leczenia antybiotykowego w przebiegu zakażenia pneumokokowego.
Materiał badania Świeży mocz (zwykle 10‑30 ml), pobrany w warunkach sterylnych. Najlepszy jest środek strumień moczu oddany rano, przed przyjęciem leków przeciwbakteryjnych. Próbka nie powinna być poddawana obróbce, a po pobraniu należy ją niezwłocznie przetransportować do laboratorium w temperaturze pokojowej.
Metoda Test opiera się na immunochromatografii – w kasecie testowej antygeny pneumokokowe łączą się z znakowanymi przeciwciałami, co prowadzi do powstania widocznego pasma w okienku testowym. Odczyt wyniku następuje po upływie 15‑20 min od nałożenia próbki. Interpretacja wyników Pozytywny – widoczne są zarówno linia kontrolna, jak i testowa; wskazuje na obecność antygenu S. pneumoniae w moczu i sugeruje aktywną infekcję pneumokokową.
Negatywny – pojawia się jedynie linia kontrolna; nie wyklucza zakażenia, zwłaszcza w bardzo wczesnym stadium choroby lub przy niskim poziomie antygenu w moczu. Nieprawidłowy – brak linii kontrolnej; wynik jest niewiarygodny i wymaga powtórzenia testu z nową próbą. Przygotowanie pacjenta Aby zapewnić wiarygodność wyniku, pacjent powinien: Unikać przyjmowania antybiotyków w ciągu ostatnich 48 godzin, o ile nie jest to klinicznie konieczne.
Oddać środkowy strumień moczu, co minimalizuje ryzyko zanieczyszczenia bakteriami z okolic cewki moczowej. Nie pić dużych ilości płynów bezpośrednio przed pobraniem, aby uniknąć rozcieńczenia próbki. W miarę możliwości nie przyjmować leków przeciwzapalnych lub kortykosteroidów w 24 godzinach przed badaniem. Ograniczenia i uwagi Test nie rozróżnia pomiędzy aktywną infekcją a jedynie nosicielstwem organizmu; interpretacja wymaga oceny objawów klinicznych.