Cel badania Badanie ma na celu identyfikację antygenu wirusa rotawirusowego w próbce kału, co umożliwia szybkie rozpoznanie przyczyny ostrej biegunki i podjęcie adekwatnych działań terapeutycznych oraz higienicznych. Wskazania kliniczne Ostra biegunka u dzieci i dorosłych, zwłaszcza w sezonie zwiększonej zachorowalności (zimowo‑jesiennym). Monitorowanie przebiegu choroby u pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami jelitowymi, takimi jak zespół jelita drażliwego.
Ocena przyczyn dolegliwości żołądkowo‑jelitowych u osób z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których infekcje mogą nasilać objawy behawioralne. Badania przesiewowe w placówkach opieki zdrowotnej, przedszkolach i żłobkach w celu szybkiego wykrycia ognisk zakażenia. Wsparcie w decyzjach epidemiologicznych oraz w planowaniu działań profilaktycznych. Materiał biologiczny Świeży stolec (3–5 g) pobrany bezpośrednio z odbytu lub po naturalnym wypróżnieniu.
Próbkę należy dostarczyć do laboratorium w ciągu 2 godzin od pobrania; przy konieczności przechowania można utrzymać ją w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 24 h. Nie dopuszcza się użycia środków konserwujących, antybiotyków ani probiotyków w próbce, gdyż mogą one zakłócić wynik. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych zaleceń dietetycznych przed pobraniem.
Wskazane jest pobranie próbki przed podaniem leków przeciwbiegunkowych, antybiotyków lub suplementów probiotycznych. U małych dzieci zaleca się pobranie stolca bezpośrednio po wypróżnieniu, aby uniknąć zanieczyszczenia innymi substancjami. Metoda Wykrywanie antygenu rotawirusowego odbywa się jedną z dwóch technik: Test immunochromatograficzny (szybki test) – oparty na monoklonalnych przeciwciałach, które po związaniu antygenu tworzą widoczną linię kolorową na kasecie.
ELISA (test enzymowo‑immunologiczny) – wykorzystuje płytkę mikrotestową z przyłączonymi przeciwciałami; wynik uzyskuje się poprzez pomiar absorbancji, co zapewnia wyższą czułość (≈90‑95 %) i specyficzność. Obie metody są zatwierdzone do diagnostyki klinicznej i charakteryzują się krótkim czasem analizy (15‑60 min).
Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto antygen rotawirusowy; wskazuje na aktywną infekcję, co uzasadnia leczenie objawowe, izolację pacjenta oraz środki higieniczne w otoczeniu. Wynik ujemny – brak wykrywalnych antygenów. Nie wyklucza infekcji, zwłaszcza jeśli próbka została pobrana zbyt wcześnie (przed pojawieniem się antygenu) lub bardzo późno (po ustąpieniu wydzielania). W takich przypadkach zaleca się powtórzenie testu lub zastosowanie metody molekularnej (RT‑PCR).