Cel badania Badanie ma na celu potwierdzenie obecności antygenu powierzchniowego wirusa HBV (HBsAg) po uzyskaniu wyniku dodatniego w testach przesiewowych. Dzięki wysokiej czułości i swoistości umożliwia odróżnienie prawdziwej infekcji od wyniku fałszywie dodatniego, co jest kluczowe przy dalszym planowaniu postępowania klinicznego. Wskazania kliniczne Pozytywny wynik w testach przesiewowych na HBsAg, np. testy immunochromatograficzne lub ELISA.
Kontrola serologiczna u osób z podejrzeniem lub potwierdzonym zakażeniem HBV. Ocena skuteczności szczepienia przeciwko HBV, w szczególności u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), którzy wymagają regularnych kontroli immunizacji. Przygotowanie do bardziej zaawansowanych badań, takich jak pomiar HBV DNA (PCR), antygen e (HBeAg) czy przeciwciała anty‑HBc (IgM/IgG).
Monitorowanie statusu wirusologicznego u osób poddawanych immunosupresji lub przy długotrwałym leczeniu lekami wpływającymi na układ odpornościowy. Metoda Próbka krwi pobrana z żyły (surowica lub plazma) jest najpierw odwirowana, a następnie poddawana reakcji immunoenzymatycznej (ELISA) lub immunochemiluminescencyjnej (CLIA).
W teście używa się monoklonalnych przeciwciał skierowanych przeciwko HBsAg, które wiążą się z antygenem, a wynik jest odczytywany jako zmiana absorbancji (ELISA) lub sygnał luminescencyjny (CLIA). Metody te charakteryzują się czułością >99 % i swoistością >98 %. Interpretacja wyników Wynik dodatni – potwierdza obecność HBsAg, co wskazuje na aktywną infekcję HBV lub stan nosicielstwa.
Należy rozważyć dodatkowe badania: HBV DNA (PCR), HBeAg, przeciwciała anty‑HBc (IgM/IgG) oraz ocenę enzymów wątrobowych (ALT, AST). Wynik ujemny – sugeruje, że wynik przesiewowy był fałszywie dodatni; w zależności od sytuacji klinicznej można powtórzyć test lub skierować pacjenta na dalszą diagnostykę. W przypadku wyniku dodatniego zaleca się ocenę stopnia replikacji wirusa (HBV DNA) oraz monitorowanie funkcji wątroby, aby określić potrzebę leczenia przeciwwirusowego.
Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki nie jest wymagana specjalna dieta, post ani odstawienie leków. Próbka powinna być pobrana do probówki z żelatyną lub antykoagulantem (np. EDTA) i niezwłocznie odwirowana, aby uzyskać czystą surowicę lub plazmę. Należy unikać hemolizy oraz zanieczyszczenia próbki antybiotykami, immunoglobulinami lub innymi substancjami, które mogą zakłócić wynik testu.