Cel badania Badanie ma na celu wykrycie specyficznych białkowych antygenów Chlamydia trachomatis w pobranych próbkach, co pozwala na potwierdzenie bieżącej chlamydiozy oraz szybkie wdrożenie terapii antybiotykowej. Wskazania kliniczne Objawy infekcji dróg moczowo‑płciowych, takie jak upławy, krwawienie po stosunku, ból podbrzusza, dyskomfort przy oddawaniu moczu. Potencjalne zakażenie u partnerów seksualnych oraz ich ocena w ramach profilaktyki.
Ryzyko przeniesienia infekcji na noworodka podczas porodu (zakażenie neonatologiczne). Objawy zespołu Reitera (reaktywne zapalenie stawów po zakażeniu chlamydią). Ocena przyczyn niepłodności, uszkodzeń jajowodów lub stanów zapalnych szyjki macicy. Podejrzenie zakażenia oczu (konjunktivitis chlamydialna) – wymaz z worka spojówkowego. Materiał biologiczny Do przeprowadzenia testu wykorzystuje się: Wymaz z cewki moczowej u mężczyzn.
Wymaz z worka spojówkowego w przypadku podejrzenia zakażenia oczu. Kod ICD: CHLAT Metoda Próbka jest poddawana analizie immunochromatograficznej (test paskowy) lub testowi immunoenzymatycznemu (ELISA). Obie techniki wykrywają antygeny chlamydialne o wysokiej czułości (≥90 %) i swoistości (≥95 %). Wynik uzyskuje się w ciągu 10‑20 min, co umożliwia szybką decyzję kliniczną. Interpretacja wyników Wynik dodatni – potwierdza obecność antygenu C.
trachomatis w materiale, co wskazuje na aktywną infekcję. Wymaga natychmiastowego rozpoczęcia leczenia antybiotykami (np. azytromycyna jednorazowo lub doksycyklina w cyklu 7‑14 dni). Wynik ujemny – nie stwierdzono antygenu. Nie wyklucza wczesnej fazy zakażenia, niewystarczającej ilości materiału lub błędów pobrania. W sytuacji wysokiego podejrzenia klinicznego zaleca się powtórzenie testu lub zastosowanie bardziej czułej metody molekularnej (PCR).
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem wymazu należy przestrzegać następujących zaleceń: Unikać stosowania środków antyseptycznych, żeli, maści czy kremów w obrębie badanego obszaru przez minimum 24 h. Nie oddawać moczu w ciągu godziny poprzedzającej pobranie wymazu z cewki moczowej. W przypadku wymazu z szyjki macicy – powstrzymać się od stosunku seksualnego, używania tamponów oraz wprowadzania dopochwowych preparatów przez co najmniej 24 h.
W wymazie z worka spojówkowego należy unikać stosowania kropli do oczu oraz maści przez 12 h przed pobraniem próbki. Znaczenie w kontekście ASD i zaburzeń neurorozwojowych Infekcje C. trachomatis w okresie ciąży są powiązane z podwyższonym ryzykiem powikłań obstetricznych, takimi jak przedwczesny poród, niska masa urodzeniowa oraz infekcje noworodka.