Cel badania Pomiar stężenia angiotensyny II w osoczu (OS‑E) ma na celu ocenę aktywności układu renina‑angiotensyna (RAS). Angiotensyna II jest głównym hormonem o działaniu skurczowym, regulującym ciśnienie tętnicze, objętość krwi oraz równowagę elektrolitową. Wskazania kliniczne Rozpoznanie i monitorowanie nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza opornego na leczenie. Ocena przyczyn wtórnego nadciśnienia (np. guz chromochłonny, zwężenie tętnicy nerkowej).
Diagnostyka zespołu hiperaldosteronizmu. Badanie przy niewyjaśnionej niewydolności serca lub niewydolności nerek. Ocena aktywności RAS w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu, gdzie zaburzenia układu renina‑angiotensyna mogą wpływać na funkcje poznawcze i zachowanie. Materiał OS‑E – osocze pobrane z żyły w probówce z antykoagulantem (najczęściej heparyną) i natychmiast schłodzone.
Przygotowanie pacjenta Pacjent powinien być w stanie spoczynku, unikać intensywnego wysiłku fizycznego co najmniej 24 h przed pobraniem. Wskazane jest wstrzymanie leków wpływających na układ renina‑angiotensyna (np. inhibitory ACE, blokery receptora angiotensyny) na 12‑24 h, o ile nie zagraża to bezpieczeństwu pacjenta. Badanie wykonywane na czczo – ostatni posiłek co najmniej 8 h przed pobraniem. Unikać spożycia dużej ilości soli w dniu badania.
Metoda Stężenie angiotensyny II oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub techniką masową (LC‑MS/MS). Próbka osocza jest najpierw poddawana ekstrakcji i inaktywacji enzymów, po czym następuje wiązanie z przeciwciałami specyficznymi dla angiotensyny II. Wynik podaje się w pg/ml lub pmol/l. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zależy od laboratorium, typowo 20‑70 pg/ml w stanie spoczynku.
Podwyższony poziom: sugeruje zwiększoną aktywność RAS – może występować w nadciśnieniu wtórnym, zwężeniu tętnicy nerkowej, guzach chromochłonnych, a także w niektórych stanach zapalnych mózgu. Obniżony poziom: może wskazywać na niewydolność kardiogenną, przyjmowanie leków blokujących układ RAS lub zaburzenia wytwarzania reniny.
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Badania wykazały, że nieprawidłowa regulacja układu renina‑angiotensyna, w tym podwyższone stężenie angiotensyny II, może wpływać na rozwój i funkcjonowanie mózgu, modulując procesy neuroinflamacyjne oraz neuroprzekaźnictwo. W kontekście ASD i innych zaburzeń neurorozwojowych pomiar ten może pomóc w identyfikacji podgrup pacjentów, u których dysregulacja RAS odgrywa rolę w objawach behawioralnych i poznawczych.