Cel badania Określenie koncentracji amoksycyliny w surowicy krwi w celu: monitorowania terapeutycznego (TDM) i zapewnienia, że poziom leku mieści się w przedziale terapeutycznym, oceny przyczepności pacjenta do zaleconej kuracji, wykrywania potencjalnej toksyczności przy przedawkowaniu, dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub przy interakcjach lekowych, wsparcia diagnostyki w przypadkach niepowodzenia leczenia infekcji u osób z ASD, PANS/PANDAS i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.
Wskazania kliniczne kontrola terapii antybiotykowej u pacjentów leczonych amoksycyliną, zwłaszcza w przewlekłych lub nawracających infekcjach, monitorowanie stężenia leku przy zaburzeniach czynności nerek lub wątroby, ocena przyjmowania leku w przypadkach nieprawidłowej reakcji klinicznej (np.
brak poprawy, nasilenie objawów), badanie farmakokinetyczne przed planowanymi zmianami dawkowania, diagnoza nietolerancji lub nadwrażliwości na amoksycylinę, gdy istnieje podejrzenie reakcji alergicznej. Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły w standardowych warunkach. Zaleca się pobranie próbki w momencie szczytowym (najczęściej 1–2 godziny po doustnym podaniu dawki) lub w określonych odstępach czasu w zależności od celu badania.
Przygotowanie pacjenta Pacjent powinien: być w stanie ogólnym stabilnym, nie przyjmować posiłków o wysokiej zawartości białka w ciągu 30 minut przed pobraniem krwi (jeśli to możliwe), zachować zaleconą dawkę i czas podania amoksycyliny przed pobraniem próbki, zgłosić wszystkie przyjmowane leki, suplementy i choroby współistniejące, zwłaszcza zaburzenia nerek i wątroby.
Metoda Stężenie amoksycyliny w surowicy określa się najczęściej metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z detekcją masową (HPLC‑MS) lub wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją UV (HPLC‑UV). Metoda charakteryzuje wysoką czułość (dolny próg wykrywalności Interpretacja wyników Stężenie w przedziale terapeutycznym (zwykle 5‑20 µg/mL, zależnie od wskazań klinicznych) – prawidłowa skuteczność antybiotyku.
Stężenie poniżej zakresu terapeutycznego – może wskazywać na niewystarczającą podaż leku, złą przyczepność lub zwiększoną eliminację (np. przy przyspieszonej czynności nerek). Stężenie powyżej zakresu terapeutycznego – ryzyko działań niepożądanych, w tym neurotoksyczności, zaburzeń żołądkowo‑jelitowych, a w rzadkich przypadkach nefrotoksyczności. Brak wykrywalnego amoksycyliny – możliwy brak przyjmowania leku lub błąd w pobraniu próbki.