Cel badania Analiza ilościowa amlodipiny w próbce moczu pozwala zweryfikować przyjmowanie leku, określić jego farmakokinetykę oraz wykryć nieprawidłowości w eliminacji, które mogą wynikać z niewydolności nerek, interakcji lekowych lub przedawkowania. Wskazania kliniczne Kontrola zgodności pacjenta z zaleceniami terapeutycznymi w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej.
Ocena farmakokinetyki amlodipiny u osób z upośledzoną czynnością nerek lub zaburzeniami metabolicznymi. Wykrycie przypadkowego przedawkowania lub niezamierzonego spożycia leku. Badanie wpływu leków hamujących enzym CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna) na metabolizm amlodipiny. Monitorowanie terapeutyczne u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, którzy przyjmują amlodipinę w ramach leczenia współistniejących schorzeń sercowo-naczyniowych.
Ocena interakcji wielolekowych w terapii skojarzonej, typowej dla pacjentów z ASD. Materiał biologiczny Świeży mocz (próbka pobrana w probówce bez dodatków antykoagulacyjnych). Możliwe pobranie próbki porannej (pierwsza po przebudzeniu) lub 24‑godzinnego zbioru moczu, zgodnie z zaleceniami lekarza. Metoda Stężenie amlodipiny określa się przy użyciu wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z detektorem masowym (LC‑MS/MS) lub chromatografii cieczowej z detekcją UV.
Metoda charakteryzuje: Wysoką czułość – dolny próg wykrywalności Wysoką specyficzność, umożliwiającą jednoczesne oznaczenie amlodipiny i jej głównych metabolitów (np. Odporność na zakłócenia spowodowane zmienną objętością moczu. Przygotowanie pacjenta Pacjent powinien: Zebrać próbkę moczu porannego lub 24‑godzinny zbiór, w zależności od wskazań lekarza. Unikać nadmiernego spożycia płynów przed pobraniem, aby nie rozcieńczyć próbki.
Nie przerywać przyjmowania amlodipiny, chyba że lekarz wyda odmienną instrukcję. W razie konieczności, poinformować laboratorium o jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na enzymy wątrobowe (CYP3A4). Interpretacja wyników Wartość prawidłowa – przy standardowej dawce 5‑10 mg/dobę typowe stężenie w moczu wynosi 10‑150 ng/mL, przy czym wynik zależy od objętości zebranego moczu.
Obniżone stężenie może sugerować: Nieprzestrzeganie zaleceń dawkowania (niedobór przyjmowanego leku). Zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych (np. indukcja CYP3A4) przyspieszającą metabolizm. Wysoką diurezę lub duże spożycie płynów, które rozcieńczają mocz. Podwyższone stężenie może wskazywać na: Przedawkowanie lub niewłaściwe dawkowanie. Upośledzoną czynność nerek, ograniczającą wydalanie amlodipiny. Interakcje lekowe hamujące metabolizm (np.