Cel badania Badanie określa poziom enzymu alaninowej aminotransferazy (ALT, znanej także jako SGPT) w surowicy krwi, co pozwala ocenić integralność komórek wątrobowych oraz wykryć ich wczesne uszkodzenie. Wskazania kliniczne Diagnostyka i kontrola chorób wątroby, takich jak zapalenie, stłuszczenie, marskość czy niewydolność wątrobowa.
Ocena potencjalnej toksyczności leków metabolizowanych w wątrobie, w tym leków psychotropowych, przeciwpadaczkowych i innych stosowanych u pacjentów z ASD oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Monitorowanie po ekspozycji na substancje toksyczne (alkohol, leki przeciwzapalne, środki chemiczne). Rozróżnienie przyczyn podwyższonego AST – w połączeniu z CK (kinazą kreatynową) umożliwia odróżnienie uszkodzenia mięśni od wątrobowego.
Kontrola w trakcie terapii długoterminowej, np. przy stosowaniu walproiny, karbamazepiny, atypowych leków przeciwpsychotycznych. Ocena stanu wątroby u pacjentów z otyłością, cukrzycą typu 2, zespołem metabolicznym oraz w ciąży. Materiał Surowica krwi pobrana z żyły w ilości 3‑5 ml, umieszczona w probówce z antykoagulantem (np. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą enzymatyczną opartą na przemianie alaniny w pirogronian przy udziale NAD⁺.
Powstający NADH jest wykrywany spektrofotometrycznie przy długości fali 340 nm, a jego absorpcja jest przeliczana na jednostki aktywności enzymu wyrażone w U/L. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań. Zaleca się jednak unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia alkoholu w ciągu 24 h przed pobraniem krwi, gdyż oba czynniki mogą podwyższyć wynik ALT.
Interpretacja wyników Zakres prawidłowy: zwykle 7‑56 U/L, jednak wartości referencyjne mogą się różnić w zależności od wieku, płci, laboratorium oraz stanu fizjologicznego (np. Podwyższony wynik: wskazuje na uszkodzenie hepatocytów, co może być spowodowane zapaleniem wątroby, toksycznym działaniem leków, chorobami metabolicznymi, niedokrwieniem lub uszkodzeniami mechanicznymi.
Obniżony wynik: rzadko klinicznie istotny, może wystąpić w ciężkich uszkodzeniach wątroby, niedoborze cynku lub w późnych stadiach marskości. Różnicowanie: w zestawieniu z AST i CK pozwala odróżnić przyczynę podwyższonego AST – wysoki ALT przy normalnym CK sugeruje uszkodzenie wątroby, natomiast podwyższony CK wskazuje na przyczynę mięśniową.