Cel badania Test ma na celu wykrycie oraz określenie stężenia etylenoglikolu (alkoholu glikolowego) w próbce moczu. Obecność tego związku wskazuje na spożycie, wdychanie lub kontakt skórny z toksycznym alkoholem, którego metabolity (kwas glikolowy i szczawiooctowy) mogą prowadzić do uszkodzeń nerek, układu nerwowego oraz sercowo‑naczyniowego. Wskazania kliniczne Silne podejrzenie ostrego zatrucia etylenoglikolem, np.
po spożyciu płynów chłodzących, rozpuszczalników, preparatów do odladzania. Kontrola skuteczności leczenia antydotumem (fomepizol, hemodializa) oraz monitorowanie eliminacji toksyny. Ocena narażenia zawodowego wśród pracowników przemysłu chemicznego, motoryzacyjnego i gospodarstw domowych. Badania przy niejasnych objawach nefrologicznych, neurologicznych lub metabolicznych, które mogą być spowodowane ukrytym spożyciem glikolu.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych – wykluczenie czynników środowiskowych, które mogą nasilać objawy ASD, PANS/PANDAS oraz inne zaburzenia rozwojowe. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: świeża, nieprzetworzona próbka moczu, objętość minimum 10 ml, pobrana w warunkach aseptycznych.
Przygotowanie: Pacjent powinien oddać mocz w czystym, niepolimeryzowanym pojemniku, unikając kontaktu z detergentami, alkoholem etylowym, rozpuszczalnikami zawierającymi glikol oraz z substancjami chemicznymi, które mogą zakłócić wynik. Instrukcje dodatkowe: Nie przyjmować leków zawierających glikol (np. niektóre preparaty farmaceutyczne, płyny chłodzące) w ciągu 24 h przed pobraniem, o ile nie jest to niezbędne klinicznie.
W przypadku podejrzenia zatrucia pobrać próbkę jak najszybciej po wystąpieniu objawów. Metoda Oznaczenie etylenoglikolu w moczu realizowane jest najczęściej przy użyciu: Chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (GC‑MS) – metoda o wysokiej czułości i specyficzności, pozwalająca na dokładne określenie stężenia w mg/l lub µmol/l. Wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) z detekcją UV/FL – alternatywa stosowana w laboratoriach nieposiadających GC‑MS.
Testów immunochemicznych (enzymatycznych) – szybka metoda przesiewowa, mniej czuła, używana głównie w sytuacjach nagłych. Interpretacja wyników Wynik ujemny – brak wykrywalnego etylenoglikolu w moczu; wyklucza spożycie lub znaczące narażenie w okresie obejmowanym testem (zwykle 12‑24 h). Wynik dodatni – stężenie wykryte w moczu. Wartości powyżej 10 mg/l (≈ 0,1 mmol/l) zwykle wymagają dalszej diagnostyki i interwencji medycznej, zwłaszcza przy obecności objawów klinicznych.